Dyrektor izby skarbowej wydał decyzje dotyczące zabezpieczenia na majątku podatnika w przybliżonej kwocie zobowiązania w PIT. Jako podstawę prawną podał art. 33 par. 1 Ordynacji podatkowej. Na podstawie tego przepisu zobowiązanie podatkowe może być zabezpieczone przed terminem płatności, jeśli organ uzna, że nie zostanie ono uiszczone, a ponadto, majątek jest zbywany, co może utrudnić lub udaremnić egzekucję.

Zdaniem podatnika przepis ten wskazuje przesłanki, które istnieją wtedy, gdy podatnik trwale nie uiszcza zobowiązań albo dokonuje sprzedaży majątku, co może spowodować bezskuteczność egzekucji. Według podatnika te przesłanki w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły.

Dyrektor izby skarbowej ustalił, że skarżący między wydaniem decyzji w I i II instancji sprzedał część majątku, pozbył się piętnastu środków trwałych i dokonał darowizny na rzecz swoich rodziców. Zdaniem organu powyższe okoliczności wyczerpują przesłanki wskazane w przepisie. Podatnik dowodził, że sprzedaż środków trwałych i majątku osobistego nie była dokonana w celu wyzbycia się majątku.

Sprawa trafiła do WSA w Olsztynie. Sąd oddalił skargę, ponieważ stwierdził, że podatnik dokonał czynności polegających na wyzbywaniu się majątku, które mogą utrudnić lub uniemożliwić egzekucję.

Sąd potwierdził, że organ podatkowy przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania może zabezpieczyć majątek podatnika, przeznaczony do przeprowadzenia egzekucji, jeśli zachodzi podejrzenie, że ten ostatni wyzbywa się majątku.

Sygn. akt I SA/Ol 445/09