Pobierał on emeryturę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Spór toczył się o to, czy ZUS miał prawo pobierać od tego świadczenia zaliczki na PIT.

Podatnik powoływał się na art. 18 ust. 1 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 2005 r. nr 12, poz. 90). Wynika z niego, że emerytury (renty i inne podobne świadczenia) otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie. Z tego powodu podatnik uważał, że ZUS niesłusznie potrącił mu zaliczki na PIT. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Opolu zwrócił jednak uwagę na to, że w polsko-niemieckiej umowie wyraźnie rozróżniono emerytury (renty i inne podobne świadczenia) od płatności otrzymywanych z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Te ostatnie są opodatkowane w państwie, z którego pochodzą (zgodnie z art. 18 ust. 2). Skoro zatem emerytura wypłacana przez ZUS pochodzi z obowiązkowego systemu ubezpieczeń, to zaliczki na PIT zostały pobrane należnie – stwierdził organ. Tego samego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Opolu.

Podatnik uważał jednak, że art. 18 ust. 2 nie dotyczy emerytur z ZUS, bo mówi o świadczeniach socjalnych, a nie o emeryturach. Świadczenia socjalne to wyłącznie zasiłki z opieki społecznej, renty socjalne dla niepełnosprawnych i świadczenia dla ich opiekunów – twierdził.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zgodził się z fiskusem. Wyjaśnił, że decydujące znaczenie ma źródło, z którego świadczenie jest wypłacane, a nie to, jak zostało ono nazwane w prawie krajowym. – Emerytury z ZUS są konsekwencją podlegania obowiązkowemu systemowi ubezpieczeń i w związku z tym są opodatkowane w Polsce – stwierdził. Dodał, że użyte w polsko-niemieckiej umowie sformułowanie „system ubezpieczeń socjalnych” należy rozumieć jako „system ubezpieczeń społecznych”. Zauważył też, że renta socjalna, a także emerytura specjalna, nie powinny być opodatkowane w Polsce, bo są finansowane z budżetu państwa, a nie z obowiązkowego ubezpieczenia społecznego. 

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Opolu z 17 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Op 289/15.