STAN FAKTYCZNY

Podatnik 30 listopada 1998 r. złożył deklarację w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej. Jako rodzaj działalności, którą zamierza wykonywać, wskazał usługowe wytwarzanie szyldów. Określając jej zakres, podał, że chodzi tu o szyldy, tablice, wywieszki, reklamy, znaki firmowe, godła i szablony na różnych podkładach (blacha, szkło, drewno sztuczne, płótno i inne, w tym również technika złocenia i srebrzenia). Po kontroli okazało się, że podatnik wykonywał działalność wykraczającą poza wskazany zakres. Jego działalność polegała m.in. na wykonaniu ulotek informacyjnych, teczek do ofert i firmowych koszulek z nadrukiem, papieru firmowego, wizytówek, długopisów z nadrukiem, etui na długopisy itp.

UZASADNIENIE

Organy podatkowe uznały, że wytwarzanie materiałów reklamowych nie mieści się w pojęciu wytwarzania reklam i z tego względu podatnik nie mógł być opodatkowany kartą podatkową. Tego samego zdania były sądy administracyjne. Podatnik przegrał sprawę zarówno przed sądem I, jak i II instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny przypomniał, że dla podważenia spornych ustaleń faktycznych dotyczących określenia zakresu świadczonych usług w ramach zgłoszonej do opodatkowania w formie karty podatkowej działalności określonej jako usługowe wytwarzanie szyldów należało zarzucić naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego.

A we wniesionej skardze kasacyjnej jej autor nie zakwestionował naruszenia tak przepisów realizujących sądowe postępowanie dowodowe, jak i nie podważył prawidłowości przeprowadzonej przez sąd oceny, że organy podatkowe dokonały zgodnego z prawem ustalenia stanu faktycznego.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że dla każdego postępowania kluczowe znaczenie ma ustalenie stanu faktycznego sprawy. Tylko w takim przypadku możliwe jest ustalenie praw i obowiązków strony tego postępowania. Tylko dla prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem prawa i obowiązków strony postępowania sądowoadministracyjnego. Brak zarzutów w skardze kasacyjnej umożliwiających badanie prawidłowości poczynionych przez sąd I instancji ustaleń faktycznych oznacza, że są one wiążące.

Dlatego też sąd I instancji trafnie wyjaśnił brak związania organów podatkowych w tym postępowaniu wynikami kontroli przyjętymi w postępowaniu dotyczącym weryfikacji deklaracji VAT-7.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył jednak, że w zakwestionowanym orzeczeniu w istocie nie dokonano wykładni zapisów definiujących zakres usługowego wytwarzania szyldów. Sąd jedynie wskazał na treść tej definicji, która nie pozostawiała luzu interpretacyjnego. Z bezpośredniego brzmienia tej definicji jednoznacznie wynika, że użyte w nim sformułowanie reklam nie mogło zostać uznane za przyzwolenie na prowadzenie szerokiej działalności w zakresie wytwarzania materiałów reklamowych przy wykorzystaniu dostępnych technik poligraficznych.

Wyrok NSA z 22 marca 2006 r.

SYGN. AKT II FSK 467/05, niepublikowany

ALEKSANDRA TARKA