Chodziło o spółkę, która zajmowała się produkcją metalowych konstrukcji. Współpracowała ona z innym przedsiębiorcą, który wykonywał dla niej kompletne dokumentacje techniczne dźwigów i urządzeń wymaganych w przemyśle stoczniowym i naftowym. Na podstawie dokumentacji spółka produkowała towary zamawiane przez zagranicznych kontrahentów. Wszelkie materiały, które w tym celu zużywała wymagały atestów, a gotowe urządzenia – odbioru przez uprawnione do tego instytucje. Skutkiem tego było wydłużenie cyklu produkcyjnego nawet do roku od otrzymania zlecenia od zagranicznego kontrahenta.

Aby zapewnić sobie płynność finansową, spółka pobierała od klientów zaliczki w kwocie netto. Przed złożeniem deklaracji podatkowej otrzymywała z agencji celnej dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium UE i wskazujące ich nadawcę, odbiorcę oraz inne szczegółowe dane.

Spółka spytała izbę skarbową, czy do otrzymanej zaliczki, a czasem nawet całości zapłaty otrzymanej przed dostawą towaru, może stosować stawkę 0 proc. Uważała, że takie prawo daje jej art. 41 ust. 9b ustawy o VAT. Wynika z niego, że stawkę zerową można stosować nawet w sytuacji, gdy wywóz towarów poza UE nastąpi po okresie dłuższym niż dwa miesiące od otrzymania zapłaty. Warunkiem jest, aby opóźnienie wynikało ze specyfiki branży.

Izba skarbowa zgodziła się ze spółką. Podkreśliła jednak, że o przyznaniu preferencji na podstawie wskazanego przepisu za każdym razem decyduje stan faktyczny. Należy zatem zbadać zakres i specyfikę transakcji oraz treść umów. Spółka musi też posiadać potwierdzenie dokonania sprzedaży poza UE przed terminem złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi wywóz towarów – dodała izba.

Interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 10 kwietnia 2014 r., nr ITPP3/443-19/14/AT.