Sprawa dotyczyła polskiej spółki należącej do międzynarodowej grupy kapitałowej, która prowadzi działalność m.in. w zakresie dystrybucji oraz sprzedaży bezpośredniej ekspresów do kawy oraz kapsułek nią wypełnionych. Ekspresy i kapsułki są sprzedawane i dystrybuowane oddzielnie, ale ich użyteczność jest ściśle z sobą powiązana – chcąc skorzystać z ekspresu, klient musi każdorazowo użyć wyłącznie kapsułki oferowanej przez spółkę.

Sprzedaż kapsułek jest jednym z głównych źródeł przychodu spółki (jest ona wyłącznym ich dystrybutorem w Polsce) i rośnie tylko wraz ze wzrostem zainteresowania samymi ekspresami. Dlatego spółka organizuje akcje promocyjne zachęcające do zakupu ekspresu. Polegają one m.in. na tym, że klienci otrzymują w jego cenie dodatkowo kapsułki z kawą lub inne akcesoria kawowe (np. filiżanki) albo udzielany jest im rabat.

Spółka spytała izbę skarbową, czy do kosztów podatkowych może zaliczyć wydatki na promocję ekspresów dostarczanych do sklepów przez dystrybutorów sprzętu AGD. Była przekonana, że ma do tego prawo, mimo że sama sprzedaje kapsułki, a nie ekspresy. Tłumaczyła, że całość prac i kosztów związanych z ich zaprojektowaniem poniosła grupa kapitałowa, do której ona sama należy, a producenci ekspresów zajmują się tylko ich wytwarzaniem, dostarczaniem na rynki lokalne oraz do podmiotów dystrybuujących je w danym kraju.

Izba skarbowa stwierdziła, że spółka nie ma prawa odliczyć wydatków na akcje marketingowe dotyczące ekspresów dostarczanych przez dystrybutorów sprzętu AGD.

Ze stanowiskiem izby nie zgodził się warszawski WSA. Stwierdził, że ze względu na ścisłe, funkcjonalne powiązanie między ekspresem, a kapsułkami koszty poniesione przez polską spółkę na akcje marketingowe, mające na celu promocję ekspresów, są jej kosztami uzyskania przychodu. Sąd zwrócił uwagę, że sprzedaż kapsułek nie byłaby możliwa bez sprzedaży ekspresów. Tym samym promocja ekspresów jest związana ze źródłem przychodów polskiej spółki, którym jest sprzedaż kapsułek z kawą.

Wyrok nie jest prawomocny.

Wyrok ważny dla działających w grupie

Bartłomiej Cedro doradca podatkowy

Bartłomiej Cedro doradca podatkowy

źródło: Materiały Prasowe

Argumentacja przedstawiona w ustnym uzasadnieniu orzeczenia WSA może być istotną wskazówką dla podatników planujących lub prowadzących przedsięwzięcia gospodarcze wspólnie z innymi podmiotami, gdy każdy z nich realizuje funkcje wynikające z jego merytorycznej specjalizacji, ponosząc przy tym koszty związane ze wspólnym projektem. Obecne realia ekonomiczne prowadzenia działalności niejednokrotnie wymuszają racjonalną kooperację, mimo że przychody z przedsięwzięcia są przypisywane indywidualnie do każdego z uczestników. Wykładnia przepisów prawa podatkowego powinna być zatem dokonywana z uwzględnieniem kontekstu i warunków, z którymi podatnicy zmagają się na co dzień. Wprawdzie stan faktyczny będący przedmiotem rozstrzygnięcia WSA ma charakter indywidualny. Moim zdaniem jednak treść art. 15 ustawy o CIT, odnosząca się do kosztów ponoszonych w celu zabezpieczenia szeroko rozumianego źródła przychodów, jak również wykładnia pojęcia związku kosztu z przychodem w pełni uzasadniają stanowisko polskiej spółki.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2791/13.