O interpretację podatkową wystąpiła spółka, która realizuje zadania pomocnicze dla towarzystwa ubezpieczeniowego. Chodzi m.in. o ocenę ryzyka przy przygotowywaniu polis dla klientów. Polega to np. na analizie dokumentów i informacji o ubezpieczanym obiekcie i znajdujących się w nim urządzeniach. Firma zaznaczyła, że ma odpowiednią infrastrukturę techniczną i zespół pracowników do prowadzenia takiej działalności.

Pełnomocnicy spółki zapytali ministra finansów, czy tego rodzaju usługa pomocnicza jest zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 13 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn.zm.). Zgodnie z tymi przepisami preferencją objęte są usługi ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, a także związane z nimi usługi pośrednictwa. Oprócz tego zwolnienie stosuje się do usług, które są elementem usługi ubezpieczeniowej, ale same stanowią odrębną całość i są właściwe oraz niezbędne do świadczenia usługi zwolnionej.

Według pełnomocników firmy oferowane przez nią usługi pomocnicze spełniają te kryteria. Podkreślili, że w praktyce rynkowej ocenę ryzyka wykonują podmioty odrębne od towarzystwa ubezpieczeniowego. Ponadto składka ubezpieczeniowa, którą zakład kalkuje dla klienta, jest właśnie uzależniona od wielkości i charakteru ryzyka.

Minister finansów się z tym nie zgodził. Stwierdził, że świadczone przez firmę usługi pomocnicze w zakresie oceny ryzyka nie są niezbędne do podpisywania z klientami umów ubezpieczeniowych i podlegają VAT.

WSA w Warszawie uchylił tę interpretację. Orzekł, że ocena ryzyka jest niezbędnym elementem świadczenia usługi ubezpieczeniowej. Jak wyjaśnił, zgodnie z ustawą o działalności ubezpieczeniowej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 950 z późn. zm.) zakład ubezpieczeń ustala wysokość składek właśnie po dokonaniu oceny ryzyka.

W skardze kasacyjnej do NSA minister finansów wskazał, że zwolnienie przewidziane w dyrektywie VAT 2006/112/WE ma węższy zakres niż to z polskiej ustawy. Zgodnie z regulacją zwolnione z podatku są transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych. NSA utrzymał jednak w mocy wyrok sądu wojewódzkiego. Orzekł, że ze względu na niespójność polskich przepisów z unijnymi podatnik ma prawo wybrać dogodniejsze dla siebie regulacje. Może więc skorzystać ze zwolnienia na podstawie ustawy o VAT. Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 177/13.