Podatniczka formalnie była zatrudniona na umowę o pracę i zarobki rozliczała w zeznaniach rocznych, składając deklarację PIT-37. Urząd skarbowy dopatrzył się jednak nieprawidłowości dotyczących lat 2005 i 2007. Naczelnik urzędu stwierdził, że w kontrolowanym okresie oraz w innych latach kobieta kupowała w Niemczech samochody osobowe w celu ich dalszej odsprzedaży. W 2005 r. sprzedała trzy takie samochody. Były to volkswagen, ford i seat. W 2007 r. znowu trzy: mmc smart, citroen i volkswagen.

Według organu kobieta prowadziła niezarejestrowaną pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami osobowymi, nie dopełniając obowiązku prowadzenia stosownej ewidencji podatkowej. Potwierdziły to też zeznania świadków. Wynikało z nich, że podatniczce w sprowadzeniu aut pomagał syn, który przed ich sprzedażą je naprawiał. Urząd ustalił, że kobieta osiągnęła z tego tytułu przychód w kwocie ponad 20 tys. zł za 2007 r. oraz ponad 25 tys. zł za 2005 r.

Podatniczka złożyła odwołanie. Twierdziła, że samochody nabywała na potrzeby osobiste swoje lub osób najbliższych. Jej pełnomocnik wskazał, że koszty przeprowadzonych napraw wraz z kosztami zakupu pojazdów niejednokrotnie przewyższały cenę ich sprzedaży. Nieuzasadnione więc z ekonomicznego punktu widzenia byłoby ich kupowanie z zamiarem zarobkowej odsprzedaży – podkreślił.

Argumenty te częściowo przekonały izbę skarbową, która poleciła urzędowi przeprowadzić postępowanie wyjaśniające dotyczące poniesionych przez zainteresowaną kosztów. Efektem było obniżenie ostatecznej kwoty dochodu i podatku do zapłaty określonego przez urząd. Podatniczka dalej starała się podważyć ustalenia organów, nie zgadzając się z tym, że jej transakcje miały charakter działalności gospodarczej.

WSA w Opolu stwierdził, że aktywność podatniczki w zakresie sprowadzania i sprzedaży aut spełniała kryteria pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowiącej źródło przychodu opodatkowanego PIT. Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy NSA.

Wyroki są prawomocne.

ORZECZNICTWO

Wyroki NSA z 19 grudnia 2013 r. (sygn. II FSK 2979/11, II FSK 2965/11).