Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy, który wygrał przetarg na rozbiórkę budynków mieszkalno-usługowych. Zakres robót obejmował ich wyburzenie wraz z pracami towarzyszącymi oraz uporządkowanie terenu. Większość obiektów do rozebrania to były budynki mieszkalne. Działki, na których się wznosiły, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miały być w przyszłości przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.

W związku z tym podatnik uważał, że przy wystawianiu faktur może wpisać 8-proc. VAT. Przywołał art. 41 ust. 12 oraz art. 146a ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), które przewidują obniżoną stawkę dla robót budowlanych związanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Zdaniem przedsiębiorcy pojęcie robót budowlanych obejmuje również prace związane z rozbiórką budynków.

Minister finansów się z tym nie zgodził. Stwierdził, że podatnik musi wystawiać faktury z 23-proc. VAT. Według organu prace polegające na rozbiórce domów są robotami budowlanymi, ale nie stanowią usług związanych z dostawą, budową, remontem, modernizacją, termomodernizacją lub przebudową obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że interpretacja ministra jest prawidłowa. Podatnikowi nie pomogła również skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd kasacyjny orzekł, że rozbiórka budynku to nic innego jak jego likwidacja, a tego rodzaju usługa nie jest objęta niższą stawką VAT.

Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 28 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 1346/12). www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia