Prezydent Szczecina wydał niekorzystną dla firmy interpretację podatkową. Zainteresowana twierdziła, że wybudowane przez nią lokale mieszkalne i niemieszkalne przeznaczone do sprzedaży nie podlegają podatkowi od nieruchomości. Według niej – wchodzą w skład zapasów przedsiębiorstwa i w związku z tym nie powinny podlegać daninie. Prezydent miasta ocenił jednak, że objęcie przez firmę we władanie nieruchomości (kupionych pod budowę gruntów i wzniesionych budynków) powoduje, że staje się ona ich posiadaczem i jednocześnie podatnikiem podatku, niezależnie od tego, w jaki sposób zaklasyfikuje je w ewidencji swojego majątku (nawet jeśli określi je jako zapasy).

Organ wyjaśnił też, że przewidziane w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 913 z późn. zm.) wyłączenia nie obejmują swoim zakresem nieruchomości będących w posiadaniu przedsiębiorcy, stanowiących z księgowego punktu widzenia zapasy. Dlatego spółka musi płacić podatek od nieruchomości.

Powołując się na art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy podkreślił, że grunty, budynki i budowle wykorzystywane do działalności gospodarczej są jednocześnie związane z jej prowadzeniem. A to ostatnie kryterium decyduje, że powinny być opodatkowane według wyższej stawki.

Firma nie zgodziła się z takim stanowiskiem. WSA w Szczecinie uchylił interpretację. Podzielił pogląd organu, zgodnie z którym przyjęty podział składników majątku dla potrzeb rachunkowości nie ma wpływu na kwestie związane z opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Nie zaakceptował jednak stanowiska prezydenta, że samo posiadanie przez przedsiębiorcę budynku mieszkalnego jest wystarczającą przesłanką do tego, aby opodatkować go stawką wyższą – jak w przypadku budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

NSA uchylił ten wyrok, Stwierdził, że WSA nie w pełni przeanalizował stanowisko prezydenta miasta. Dlatego musi się ponownie zająć sprawą.

Według NSA sąd I instancji musi uwzględnić to, że opodatkowanie znajdującego się w posiadaniu przedsiębiorcy budynku mieszkalnego według wyższej stawki ma miejsce tylko wtedy, gdy budynek ten jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wyrok jest prawomocny.

Wyrok NSA z 30 lipca 2013 r.,sygn. akt II FSK 2012/11.