– W takiej sytuacji nie jest możliwe określenie przychodu pracowników, ponieważ nie wiadomo, kto ile czego zjadł i wypił – podkreślił sędzia Sławomir Presnarowicz. Dodał, że gdyby zgodzić się z fiskusem, to każdy pracownik na koniec spotkania musiałby wypełnić i podpisać deklarację, w której określiłby w gramach wagę spożytego posiłku.

Taki wyrok zapadł w sprawie miejskiego zakładu komunalnego, który co roku organizuje wigilijne spotkanie opłatkowe. Zapewnia wówczas pracownikom drobny poczęstunek w formie szwedzkiego stołu. Koszty opłaca ryczałtem przy założeniu, że wszyscy zatrudnieni będą obecni. Udział w spotkaniach nie jest jednak obowiązkowy, w praktyce przychodzi na nie ok. 50–70 proc. załogi. Zakład podkreślił, że nie ma pełnej wiedzy, kto konkretnie pojawił się na spotkaniu. Uważa więc, że w praktyce nie ma możliwości rozliczenia przychodu z nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez pracowników.

Minister finansów się z tym nie zgodził. Stwierdził, że przychód pracowników powinien zostać ustalony poprzez podzielenie łącznej ceny, jaką zakład zapłacił w związku z organizacją imprezy przez liczbę osób, którym zagwarantowano możliwość uczestnictwa bez względu na to, czy dany pracownik z niej skorzystał. Od tak obliczonego przychodu trzeba odprowadzić zaliczki na PIT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił tę interpretację. Orzekł, że w przypadku szwedzkiego stołu nie jest możliwe określenie konkretnej wartości świadczeń, jakie uzyskują pracownicy.

Potwierdził to NSA. Podkreślił, że przychodem pracownika może być tylko konkretna wartość, jaką uzyskuje. W przypadku zaś szwedzkiego stołu zakład pracy nie kupuje dla pracownika konkretnego posiłku czy potrawy. Wskazał, że z takiego bufetu mogą korzystać wszyscy w dowolnej ilości. W tej sytuacji nie jest więc możliwe ustalenie dokładnej wartości świadczenia. – Czy możliwe byłoby np. określenie ceny spożytego przez danego pracownika opłatka? – spytał retorycznie sąd pełnomocnika izby skarbowej.

Wyrok jest prawomocny.

Pracownik uzyskuje przychód wyłącznie wtedy gdy korzysta ze świadczeń postawionych mu do dyspozycji przez zakład pracy oraz gdy możliwe jest ustalenie wartości tego świadczenia

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 17 maja 2013 r. (sygn. akt II FSK 1812/11).