Sprawa dotyczyła podatnika, w przypadku którego urząd skarbowy zakwestionował prawidłowość ujmowania w kosztach odpisów amortyzacyjnych odnoszących się do budynku – hali produkcyjnej, którą wybudował na dzierżawionym gruncie. Organ powołał się na przepisy ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), z których wynika, że budynek postawiony na cudzym gruncie może zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a następnie podlegać amortyzacji, ale w dniu przyjęcia do używania musi być kompletny i zdatny do użytku.

Podatnik złożył skargę do sądu. Według niego warunek dotyczący kompletności i zdatności do używania (o którym mówi art. 22a ust. 1 ustawy o PIT), nie odnosi się do budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie (o których mówi art.22a ust. 2). Według niego warunek ten dotyczy tylko środków trwałych stanowiących własność podatnika.

Według NSA, przesłanką do amortyzacji jest jednak kompletność i zdatność do użytku. Sąd podkreślił, że nie ma znaczenia, czy chodzi o środki trwałe stanowiące własność podatnika czy też budynki wybudowane na cudzym terenie. Gdyby podatnik mógł amortyzować rzeczy niekompletne i niezdatne do użytku, to kłóciłoby się to z celem wprowadzenia przepisów o amortyzacji. Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 5 lutego 2013 r. (sygn. akt II FSK 1222/11).