Obowiązek ten istnieje niezależnie od tego, czy wierzyciel dokonał korekty w ramach ulgi na złe długi. Nikt nie będzie również zawiadamiał czy przypominał dłużnikowi o upływie terminów – on sam ma je odpowiednio wyliczyć, a w razie ich upływu bez dodatkowych wezwań sporządzić korektę. Co istotne, niewypełnienie tego obowiązku skutkuje nałożeniem sankcji w wysokości 30 proc. kwoty podatku naliczonego podlegającego korekcie.

Dlatego też tak ważne jest prawidłowe ustalenie terminu, w którym powstaje obowiązek dokonania korekty. Przepisy nie są w tym zakresie całkowicie jasne.

Jaki termin zapłaty

Jak wiemy termin zapłaty może być określony na różne sposoby. Najczęściej strony czynią to w umowie – wprost bądź poprzez wskazanie jakiegoś zdarzenia, które nastąpi w przyszłości. Natomiast jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony, zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego powinno być ono spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Wezwanie takie może przybierać różne formy, które w wystarczający sposób ujawnią wolę wierzyciela co do spełniania świadczenia przez dłużnika.

W praktyce gospodarczej jako takie wezwanie wierzyciele często traktują przesłanie faktury. W orzecznictwie nie jest to jednoznacznie przyjęte. Sąd Najwyższy podkreśla w swoich orzeczeniach, że faktura stanowi jedynie dokument rozliczeniowy. Jednocześnie zastrzega jednak, że w przypadku wskazania na fakturze sposobu i czasu zapłaty może być ona traktowana jako wezwanie do zapłaty i precyzować obowiązki dłużnika w zakresie czasu zapłaty. Nowe przepisy dotyczące obowiązkowej korekty VAT odrywają się od tych dylematów i wprost wskazują, że znaczenie ma termin zapłaty określony w umowie lub na fakturze.

Umowa czy faktura

W przypadku różnych terminów wynikających z umowy i faktury zastosowanie będzie miał termin wynikający z umowy, bowiem to ona jest odzwierciedleniem ustaleń pomiędzy stronami, faktura stanowi natomiast jedynie dokument księgowy jednostronnie wystawiany przez wierzyciela. Jednak gdy dłużnik otrzymał fakturę z terminem płatności odmiennym od określonego w umowie i nie zażądał od wierzyciela wystawienia faktury korygującej, można się zastanawiać, czy tym samym strony w sposób dorozumiany nie zmieniły terminu zapłaty. Taką ewentualność należy rozważyć w szczególności ze względu na fakt, że dla większości umów gospodarczych nie jest wymagana żadna szczególna forma ich zmiany.