W omawianej sprawie chodziło o tzw. transakcję łańcuchową. Spółka z Niemiec sprzedała towar portugalskiemu oddziałowi spółki z USA. Gdy zażądała numeru identyfikacji podatkowej VAT firmy portugalskiej, ta odpowiedziała, że odsprzedała już towar spółce fińskiej i podała numer VAT UE tej ostatniej. Towary zostały przewiezione do Finlandii. Problem polegał na tym, czy w sytuacji, gdy spółka portugalska nie miała numeru identyfikacji podatkowej VAT i nie podała go przedsiębiorstwu niemieckiemu, transakcję taką można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT), która jest zwolniona z VAT.

Jak tłumaczy Magdalena Jaworska, doradca podatkowy i menedżer w Accreo Taxand, Trybunał wskazał, że niezgodne z VI dyrektywą jest uzależnienie preferencyjnego opodatkowania dostawy towarów tylko od tego, czy dostawca przedstawił numer identyfikacji podatkowej VAT nabywcy. Zgodnie z wyrokiem podatnik będzie więc zwolniony z VAT, jeśli działając w dobrej wierze i po podjęciu wszelkich rozsądnych środków udowodnił w sposób wystarczający status nabywcy jako podatnika VAT, mimo że nie zdobył jego numeru identyfikacji podatkowej.

Magdalena Jaworska przyznaje, że wyrok jest istotny również dla polskich podatników dokonujących WDT (obowiązuje stawka 0 proc. VAT – przyp. red.). Tezy płynące z wyroku mogą być istotne dla podatników, którzy mają problemy z uzyskaniem numeru identyfikacji dla celów VAT kontrahenta zagranicznego.

– Nieprawidłowy numer bądź w ogóle jego brak nie powinien być jedyną podstawą, by odmówić podatnikom skorzystania z preferencyjnego rozliczenia transakcji – wskazuje.

ORZECZNICTWO

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 września 2012 r. w sprawie C-587/10 VSTR.