Problem ten rozstrzygał ostatnio NSA w wyroku z 18 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 1755/10). Sąd stwierdził, że w przypadku przejęcia umowy leasingu w dalszym ciągu zostają spełnione kryteria wynikające z ustawy podatkowej. Tym samym prawo do zaliczania w koszty uzyskania przychodów opłat leasingowych nie znika, a jedynie przechodzi na podmiot, który staje się stroną umowy leasingowej.

Sąd wskazał, że w przypadku przejęcia umowy leasingu przez osobę trzecią nie ma podstaw, aby umowę taką traktować z podatkowego punktu widzenia jako nową i ponownie oceniać, czy spełnia wskazane w ustawie warunki. NSA podkreślił, że ustawodawca nie uzależnia kwalifikacji umowy jako umowy leasingu operacyjnego od warunku zachowania niezmienności stron tej umowy w czasie jej trwania. W opinii składu orzekającego ustawowe warunki odnoszą się wyłącznie do przedmiotu umowy leasingu, czyli do czasu jej trwania, rzeczy lub praw, których dotyczy umowa, oraz sumy ustalonych z jej tytułu opłat.

Skoro ustawodawca nie wymienia ciągłości podmiotowej po stronie finansującego i korzystającego, a tym samym nie sprzeciwia się możliwości zmiany stron, to nie można twierdzić, że cesja umowy leasingu uniemożliwia zaliczenie opłat leasingowych do kosztów podatkowych. W przeciwnym wypadku wskutek przejęcia umowy leasingu przez osobę trzecią nie byłoby możliwe wykazanie kosztów uzyskania przychodów ani u przejmującego, ani też u dotychczasowego korzystającego pomimo poniesienia niezbędnych wydatków służących osiąganiu przychodów.

Wyrok należy uznać za niezwykle istotny z punktu widzenia obrotu gospodarczego. Niewątpliwie dzięki tezom zawartym w orzeczeniu cesja umów leasingu będzie możliwa z zachowaniem neutralności na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym.