Zawarcie nowej umowy kredytowej będzie związane z koniecznością zapłaty prowizji w momencie udzielenia kredytu. Przedsiębiorca nie wie, jak prowizje bankowe oraz inne opłaty od udzielonego kredytu uwzględniać w kosztach.

Wyjaśnienia w tej sprawie udzielił dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi. Przypomniał on, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.), stanowić mogą koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Ustawodawca dokonał podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, tzw. pośrednie. Data potrącalności kosztów zależy od charakteru ich powiązania z przychodem podatkowym.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok oraz w danym roku, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Z kolei koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Wymienione przez spółkę wydatki związane z opłatami prowizyjnymi nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, lecz ich poniesienie warunkuje możliwość korzystania ze środków finansowych wydatkowanych na bieżącą działalność, a więc warunkuje pośrednio uzyskanie przychodu. Wobec tego koszty ponoszone przez spółkę na opłaty prowizyjne, dotyczące umów przekraczających rok podatkowy, spółka powinna odnieść w koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości trwania tych umów.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 14 maja 2012 r. (nr IPTPB3/423-91/12-4/PM).