Niezależnie kogo obejmujemy opieką, czy osobę dorosłą, czy dziecko, w każdym przypadku gdy lekarz stwierdzi, że taka opieka ma charakter terapeutyczny, jest uznana za ściśle związaną z usługą medyczną, to skutkuje zwolnieniem z podatku.

Pochwalając korzystną opinię Ministerstwa Finansów, trzeba jeszcze wspomnieć o mniej korzystnym podejściu do tego tematu Trybunału Sprawiedliwości UE (TS UE). Zgodnie z jego orzeczeniami sama poprawa komfortu psychicznego pacjenta (w związku z obecnością opiekuna) nie wystarcza jeszcze do zastosowania zwolnienia z VAT.

Andrzej Nikończyk, doradca podatkowy, partner w KNDP, potwierdza, że komfort pacjenta może być niewystarczającą przesłanką do zastosowania zwolnienia. Jednak trzeba odróżnić sytuację, gdy obecność opiekuna poprawia komfort pacjenta, od sytuacji gdy jego obecność jest niezbędna dla procesu leczenia lub go warunkuje. Tu dobrym przykładem jest karmiąca matka. Trudno hospitalizować bez matki dziecko karmione piersią. Może to dotyczyć też starszych dzieci dotkniętych różnymi schorzeniami powodującymi np., że przyjmują posiłki tylko od osób im znanych. W tym przypadku jeśli nie będzie na miejscu znanego im opiekuna, nie będzie też żadnego kontaktu, diagnozy czy przyjmowania jedzenia i leków.

– Doceniając rolę TS UE w wykładni dyrektywy, zawierzam bardziej lekarzom, którzy lepiej wiedzą, co jest niezbędne dla poprawy zdrowia pacjenta. To oni powinni określać, kiedy hospitalizacja z opiekunem jest niezbędna, a kiedy poprawia tylko komfort leczenia – argumentuje Andrzej Nikończyk.

Ekspert dodaje, że w tym pierwszym przypadku w zakresie, w jakim obecność opiekuna jest niezbędna do osiągnięcia celów leczniczych, powinna być to usługa zwolniona z VAT jako usługa pomocnicza do usługi medycznej. W drugim przypadku – opodatkowana. W przeciwnym razie – zdaniem ekspertów podatkowych – wszystko, co mogłoby wpłynąć pozytywnie na pacjenta (np. kupno nowego samochodu lub komputera), mogłoby być traktowane jako związane z usługą medyczną i zwolnione z VAT.