ZBIGNIEW MARCZYK

radca prawny w Kancelarii Lovells

Nie

Wspólnik, który wniósł do spółki budynek, nie może zaliczyć do własnych kosztów podatkowych całości dokonywanych odpisów amortyzacyjnych, a jedynie taką ich część, która odpowiada udziałowi tego wspólnika w przychodach spółki.

Stosownie do art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, określa się u każdego podatnika (wspólnika) proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Zasada ta stosowana jest odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, strat podatkowych oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością. Jeżeli strony nie ustaliły inaczej, dla potrzeb tego przepisu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Powołany przepis ustawy podatkowej zezwala wspólnikom na ustalenie nierównych udziałów w zysku spółki osobowej i - w konsekwencji - zróżnicowanie ich udziału w przychodach podatkowych generowanych przez spółkę. Dlatego też, opisany w stanie faktycznym sposób przypisywania poszczególnym wspólnikom przychodu podatkowego według uzyskanych przez nich w danym miesiącu wpływów jest zgodny z przytoczoną regulacją. Należy jednakże wskazać, że ustalony w ten sposób udział poszczególnych partnerów w przychodach spółki powinien zostać zastosowany również do rozliczenia kosztów podatkowych. Z tego względu proponowany równy podział kosztów podatkowych pomiędzy poszczególnych partnerów, bez względu na ich udział w przychodach danego miesiąca, byłby sprzeczny z powołanymi przepisami.

Omawiana zasada proporcjonalnego rozliczenia kosztów podatkowych będzie mieć także zastosowanie do odliczenia odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wniesionego do spółki budynku. Oznacza to, że wspólnik, który wniósł do spółki budynek, nie może zaliczyć do własnych kosztów podatkowych całości dokonywanych odpisów amortyzacyjnych, a jedynie taką ich część, która odpowiada udziałowi tego wspólnika w przychodach spółki.

(KT)

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 8 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).