Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wyjaśnił, jakie koszty w rozliczeniach mogą uwzględnić pracownicy. W analizowanej przez izbę sprawie podatnik kupił podręczniki, komentarze oraz inne opracowania prawnicze z wynagrodzenia za pracę. Wydatki te związane są z wykonywaniem przez podatnika zawodu referendarza sądowego.

Stołeczna izba przypomniała, że jednym ze źródeł przychodów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej są określone w ustawie o PIT w sposób zryczałtowany. Jednak ryczałtowe koszty ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych nie mają charakteru bezwzględnie obowiązującego. W przypadku bowiem, gdy podatnik poniósł wyższe wydatki związane z dojazdem do miejsca wykonywania pracy niż określona miesięcznie norma kosztu uzyskania przychodu i może udokumentować ich poniesienie określonymi przez ustawodawcę dokumentami, wówczas ma prawo do uwzględnienia kosztów faktycznie poniesionych.

Istotą pracowniczych kosztów uzyskania przychodów jest to, że są one należne, a zarazem limitowane, zarówno w okresach miesięcznych, jak i w okresie rocznym. Jest to związane z faktem, że przychody ze stosunku pracy zazwyczaj mają charakter właśnie miesięczny.

Koszty uzyskania przychodów z umowy o pracę są wymienione kwotowo, a sytuacje, gdy mogą one być podwyższone, ujęte są w zamkniętym katalogu określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak jest zatem możliwości ich podwyższenia o wydatki poniesione na nabycie podręczników, komentarzy i innych opracowań prawniczych.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 lutego 2011 r. (nr IPPB4/415-882/10-2/SP).