MACIEJ GRELA

prawnik w departamencie podatków Kancelarii Prawnej GLN

W pierwszej kolejności należy zastanowić się, czy wystąpienie z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji jest zasadne. W pewnych sytuacjach uzyskanie niekorzystnej interpretacji może bowiem bardziej zaszkodzić niż pomóc wnioskodawcy.

Pytanie powinno być składane wyłącznie w sytuacji, gdy jesteśmy bliscy pewności co do spodziewanej odpowiedzi na nasze pytanie. Interpretacja udzielona przez właściwą izbę skarbową jest bowiem kierowana nie tylko do podatnika, ale także do jego urzędu skarbowego. Przykładowo urząd skarbowy, kierujący się w analogicznych przypadkach wykładnią przepisów korzystną dla podatników, może zmienić swoje stanowisko w stosunku do wnioskodawcy pod wpływem wskazówek płynących z negatywnej interpretacji.

Nowe przepisy o interpretacjach przewidują możliwość zadawania pytań dotyczących przyszłych zdarzeń. W tym kontekście warto zasugerować składanie przez podatników wniosków o interpretację przed podjęciem określonych czynności budzących wątpliwości podatkowe, co umożliwi uniknięcie komplikacji związanych ze stosowaniem w przyszłości wadliwych podatkowo rozwiązań.

Należy podkreślić, że nowe interpretacje muszą być składane na specjalnym formularzu ORD-IN, określonym rozporządzeniem ministra finansów (dostępnym bezpłatnie m.in. na stronach internetowych MF i Krajowej Informacji Podatkowej). Podatnik powinien uważnie wypełnić wszystkie pozycje formularza. W przypadku braku miejsca na formularzu, powinien on dołączyć do wniosku stosowne załączniki (ORD-IN/A).

Kolejna istotna kwestia dotyczy precyzyjnego ustalenia liczby stanów faktycznych/przyszłych zdarzeń objętych wnioskiem, od ich liczby uzależniona jest bowiem wysokość opłaty za wniosek. Opłata ta wynosi 75 zł od każdego rozpatrywanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Uiszczenie opłaty w odpowiedniej kwocie jest szczególnie istotne ze względu na fakt, że brak jej wpłacenia w terminie siedmiu dni od złożenia wniosku grozi pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia, bez uprzedniego wezwania wnioskodawcy do jej uiszczenia.

W trakcie pisania wniosku należy w sposób precyzyjny określić swoje pytanie oraz stan faktyczny, którego ono dotyczy. Takie ujęcie zmniejsza ryzyko podatnika w przypadku ewentualnego późniejszego sporu z władzami skarbowymi odnośnie do adekwatności sytuacji opisanej we wniosku w stosunku do rzeczywistych działań podjętych przez podatnika.

Uzasadniając wniosek, warto wesprzeć prezentowane przez siebie stanowisko korzystnymi rozstrzygnięciami organów podatkowych lub sądów administracyjnych wydawanych w sprawach analogicznych do objętej zadawanym pytaniem. Przedstawienie rzetelnej argumentacji zwiększy szanse podatnika na uzyskanie korzystnego rozstrzygnięcia, pomagając przekonać organ dokonujący interpretacji do słuszności racji prezentowanych we wniosku.

W przypadku spraw szczególnie skomplikowanych i zawiłych warto zwrócić się o fachową pomoc do doradcy podatkowego. Podatnik może dzięki temu uniknąć błędów, które mogą implikować poważne konsekwencje finansowe, a w pewnych przypadkach także odpowiedzialność karną skarbową. Dzięki gwarancyjnej funkcji interpretacji uzyskanej wskutek prawidłowo skonstruowanego i uzasadnionego wniosku podatnik może uniknąć tego typu komplikacji.

(EM)