Podatnicy mogą obniżać podane w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Z możliwości tej chętnie korzystają przedsiębiorcy prowadzący działalność w specjalnych strefach ekonomicznych, gdyż dzięki temu zwiększają wartość dochodu, który jest zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

W dłuższej perspektywie zaoszczędzone w trakcie korzystania ze zwolnienia odpisy pozwolą zmniejszyć dochód do opodatkowania po ustaniu tego zwolnienia, przy czym korzyść może być szybciej skonsumowana w przypadku powrotu do stawek z wykazu stawek amortyzacyjnych.

Ustawodawca nie stawia podatnikowi w zakresie obniżania stawek amortyzacyjnych żadnych innych warunków poza tym, że zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Organy podatkowe są jednomyślne w tej kwestii i potwierdzają możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej, jeśli tylko zostanie zachowany przez podatnika termin do dokonania obniżenia określony w ustawie.

Istotne, w szczególności dla przedsiębiorców, którzy dopiero inwestują, jest to, że w odniesieniu do przywrócenia stawki z wykazu stawek amortyzacyjnych wyrażane jest także stanowisko, że możliwość taka zależy od tego, czy podatnik obniżył stawki amortyzacyjne. Jeżeli natomiast od początku amortyzacji podatnik stosował stawki niższe niż przewidziane w wykazie stawek amortyzacyjnych – wtedy możliwość przywrócenia stawki z wykazu może być zakwestionowana (zob. interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 20 października 2008 r., nr IBPB3/423-635/08/BG).

dr Janusz Marciniuk, doradca podatkowy Marciniuk i Wspólnicy