Wraca kwestia rozliczeń podatkowych podróży służbowych kierowców. W ostatnich interpretacjach fiskus odbiera kierowcom diety z tytułu odbywania takich podróży.

Świadczenia dla pracowników mobilnych, a więc przedstawicieli handlowych, medycznych, serwisantów czy kierowców budzą wątpliwości pod kątem ich skutków podatkowych dla pracownika. Ich miejscem pracy nie jest konkretne biuro czy siedziba zakładu pracy. Zazwyczaj zadania powierzone takim osobom wymagają od nich przemieszczania się w obrębie pewnego obszaru i na tym polegają ich obowiązki służbowe. Jak podkreślają eksperci z firmy doradczej MDDP, jeśli pracownik stale wykonuje pracę na określonym obszarze, to nie można – zdaniem sądów pracy – uznać, że znajduje się on w podróży służbowej.

Podróż służbowa

Przyczyną ponownej dyskusji w tym zakresie stało się orzeczenie Sądu Najwyższego (uchwała z 19 listopada 2008 r.; sygn. akt IIPZP 11/08), który orzekł, że kierowca transportu międzynarodowego odbywający podróże w ramach wykonywania umówionej pracy i na określonym w umowie o pracę obszarze jako miejsce świadczenia pracy nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 77 5 par. 1 kodeksu pracy. Jak tłumaczą eksperci MDDP, pracownik wykonujący zadania wynikające z charakteru jego zatrudnienia jest tzw. pracownikiem mobilnym i nie przysługują mu diety ani należności przewidziane dla pracowników znajdujących się w podróży służbowej. Wyjazd pracownika poza wskazany obszar jego stałego zatrudnienia mógłby być rozpatrywany jak podróż służbowa.