Podatnik prowadził działalność handlową. W zeznaniu za 2002 rok wykazał stratę. Organy podatkowe zakwestionowały rozliczenia.

Sprawa trafiła do sądu administracyjnego, który uwzględnił skargę podatnika. Z orzeczeniem, a raczej jego uzasadnieniem, nie zgodził się organ podatkowy. Dyrektor izby skarbowej w skardze kasacyjnej zarzucił, że sąd niedostatecznie uzasadnił wyrok.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił argumentację dyrektora, uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Jak wyjaśnił NSA, z treści zakwestionowanego orzeczenia wynika, że sąd I instancji nie podjął polemiki co do prawa materialnego.

Z uzasadnienia wyroku wynikało, że głównym powodem rozstrzygnięcia było naruszenie zasad postępowania. Ale jak podkreślił NSA, sąd nie wskazał, co organ zrobił źle ani co powinien zrobić, aby swoje błędy naprawić. Samo powołanie przepisu prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest wystarczające.

Sąd I instancji oprócz tego powinien jasno wskazać, jakie przepisy prawa materialnego i procesowego naruszył organ swoim działaniem. Jeżeli sąd I instancji nie wskazuje dlaczego uznał, że sprawa powinna być jeszcze raz rozpoznania, organ jest zdezorientowany. Uniemożliwia to także przeprowadzenie kontroli kasacyjnej przez sąd II instancji.

Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 900/06

ALEKSANDRA TARKA

aleksandra.tarka@infor.pl