ANALIZA

Osoby niepełnosprawne lub osoby, na utrzymaniu których pozostają osoby niepełnosprawne, mogą swój dochód w rocznym PIT pomniejszyć o wydatki rehabilitacyjne. Aby z tego odliczenia skorzystać, podatnik musi mieć orzeczenie o niepełnosprawności. Bez niego ulgi rehabilitacyjnej w rocznym PIT uwzględnić nie można.

- Moja żona ma lekki stopień niepełnosprawności. Nie ma orzeczenia lekarskiego. Do tej pory korzystaliśmy z ulgi rehabilitacyjnej - stwierdza pan Juliusz w liście do GP.

Opisane postępowanie jest błędne. Ulga rehabilitacyjna w takim przypadku nie przysługuje. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazują, kiedy osoba niepełnosprawna może skorzystać z ulgi. Orzeczenie o niepełnosprawności jest jednym z podstawowych warunków, od których jest uzależnione to odliczenie.

Potrzebna weryfikacja

Polityka fiskalna powinna brać pod uwagę szczególną sytuację niektórych obywateli. Na ten aspekt zwraca uwagę Hanna Czogalla, starszy konsultant w Grant Thornton Frąckowiak, która stwierdza, że niepełnosprawni są bezsprzecznie grupą społeczną, której państwo powinno zabezpieczyć szczególne środki pomocy, choćby takie jak ulgi podatkowe. Artykuł 26 ust. 7a ustawy o PIT zawiera katalog wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, o które osoba niepełnosprawna lub osoba, na której utrzymaniu znajduje się osoba niepełnosprawna, może pomniejszyć dochód w roku podatkowym. Jest to ulga podmiotowa, adresowana do ściśle ograniczonego grona podatników.

- Aby prawidłowo skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, osoba niepełnosprawna powinna zweryfikować, czy jest do niej uprawniona, ocenić, czy wydatek mieści się w katalogu wskazanym w ustawie o PIT oraz czy został poniesiony w celu rehabilitacji lub ułatwienia czynności życiowych w związku z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności - podpowiada Hanna Czogalla.

Szeroki katalog

Zgodnie z ustawą o PIT do korzystania z ulgi rehabilitacyjnej upoważnieni są niepełnosprawni podatnicy, tzn. osoby zaliczone do I, II lub III grupy inwalidztwa lub podatnicy mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną będącą członkiem najbliższej rodziny zaliczoną do jednej z tych grup inwalidztwa albo niepełnosprawne dziecko do lat 16, wobec którego orzeczono niepełnosprawność (jeśli dochody osoby będącej na utrzymaniu nie są wyższe niż 9120 zł rocznie) bądź osoby, którym przyznano rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną.

Tomasz Kret, starszy konsultant w dziale doradztwa podatkowego PricewaterhouseCoopers, podkreśla, że katalog osób uprawnionych do tej ulgi jest szeroki.

Zdaniem Hanny Czogalli warunkiem skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej jest udokumentowanie niepełnosprawności podatnika lub niepełnosprawnego członka bliskiej rodziny, który pozostaje na jego utrzymaniu, przez: orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16. roku życia.

- Osoby, które w kategoriach obiektywnych można zaliczyć do osób niepełnosprawnych, niemające jednak stosownych orzeczeń o niepełnosprawności lub decyzji przyznających rentę, nie mogą skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej - zastrzega Hanna Czogalla.