Dodatkowo osoba zagraniczna może podlegać szwedzkim składkom na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Jak wyjaśnia Joanna Narkiewicz-Tarłowska, starszy menedżer, doradca podatkowy w PricewaterhouseCoopers, zakres obowiązku podatkowego w Szwecji zależy od statusu rezydencji podatkowej danej osoby. Według szwedzkich przepisów za rezydenta podatkowego w Szwecji uważa się osobę, która ma swoje miejsce zamieszkania (miejsce stałego pobytu) w Szwecji, nieprzerwanie przebywa w Szwecji przez okres dłuższy niż sześć miesięcy lub ma istotne powiązania ze Szwecją.

W Szwecji do dochodu ze stosunku pracy zalicza się oprócz wypłaty świadczenia wypłacane przez pracodawcę, takie jak np.: premie, pokrycie prywatnych kosztów życia, samochód służbowy na prywatny użytek, wartość darmowych lub korzystnych pożyczek. Natomiast zwrot kosztów przeprowadzki pracownika do Szwecji zasadniczo nie podlega podatkowi. Wolne od niego są niektóre świadczenia, np. dodatek na dziecko

- Od podstawy opodatkowania odliczyć można faktycznie poniesione koszty uzyskania przychodu, jednak odliczenia te są ograniczone. Odlicza się też prywatne składki emerytalne. Możliwość odliczenia kosztów przysługuje tylko szwedzkim rezydentom podatkowym. Od dochodu odlicza się też kwotę wolną, w wysokości od 11,9 tys. do 31,1 tys. koron szwedzkich w 2007 roku (odpowiednio od 12,1 tys. do 31,6 tys. koron w 2008 roku) - wyjaśnia Joanna Narkiewicz-Tarłowska.

Podstawa prawna

• Konwencja między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Sztokholmie 19 listopada 2004 r. (Dz.U. z 2006 r. nr 26, poz. 193).