Jeśli prywatna praktyka wykonywana jest w lokalu stanowiącym własność podatnika, wlicza on w koszty wydatki ponoszone na utrzymanie tego lokalu. Może go także amortyzować w koszty. Gdy zaś wynajmuje na działalność lokal, nie może go amortyzować, ale głównym kosztem jest czynsz należny wynajmującemu. Ze względu na to, że czynsz należny wynajmującemu jest kosztem prowadzonej działalności, warto rozważyć wariant, w którym posiadany lokal użytkowy będzie przedmiotem najmu, zaś praktykę prowadzić się będzie w lokalu wynajmowanym.

Dwa źródła przychodów

Za takim rozwiązaniem może przemawiać wiele korzyści. W pierwszej kolejności wariant najmu własnej nieruchomości innej osobie i praktykowania w gabinecie wynajmowanym powinny rozważyć osoby, które rozpoczynają prywatną praktykę, a w jej ramach będą działać na rzecz byłego pracodawcy. Osoby takie w roku, w którym przejdą na własną działalność oraz w roku następnym, nie mogą korzystać z podatku liniowego. W efekcie, osiągając dochody na przyzwoitym poziomie, będą skazane na płacenie od części podatku w wysokości 18, ale od reszty 32 proc. By go obniżyć, trzeba odliczać od podstawy opodatkowania jak najwyższe koszty, np. związane z leasingiem samochodu czy wynajmem lokalu na gabinet.

Posiadana nieruchomość, która normalnie mogłaby być przeznaczona na gabinet, może być wynajęta. Jeśli wcześniej nie została zakwalifikowana jako składnik majątku firmy, przychód z najmu nie musi być rozliczany na zasadach innego przychodu z działalności gospodarczej, ale jako przychód ze źródła najem, ze wszelkimi tego konsekwencjami.

Na przykład podatnik może na wstępie zadecydować, że wynajem będzie rozliczany w formie przychodu ewidencjonowanego, który do równowartości 4 tys. euro w skali roku objęty jest stawką podatku 8,5 proc., a po przekroczeniu tego limitu - 20 proc. Co ważne, przychody z najmu opodatkowane w formie ryczałtu rozliczane są odrębnie - nie łączy się ich dla celów podatkowych z podatkiem od działalności rozliczanej na podstawie księgi przychodów i rozchodów.

Ale i osoby korzystające z podatku liniowego mogą ten wariant brać pod uwagę, bo także w tym przypadku przychód z najmu rozliczany ryczałtem rozliczany jest bez sumowania z dochodem z działalności.

Najem z wysokimi kosztami

Osoby, które przychód z prywatnej praktyki będą rozliczać na podstawie księgi przychodów, ale do opodatkowania mogą skorzystać z podatku w stałej wysokości 19 proc., mogą też zdecydować się na wynajmowanie posiadanego lokalu poza działalnością bez korzystania z ryczałtu z najmu. Takie rozwiązanie będzie korzystne zwłaszcza wówczas, gdy z najmem związane będą wysokie koszty, np. możliwość szybkiej amortyzacji wysokich odpisów.

Podobnie będzie, gdy lokal nadający się na wykonywanie praktyki zostanie wynajęty, ale wcześniej trzeba ponieść wysokie nakłady na remonty lub modernizację. Takie wydatki w sposób znaczący obniżą bowiem podstawę opodatkowania. W skrajnych przypadkach rok podatkowy może się kończyć stratą na najmie. Ze względu na to, że sam przychód z działalności jest rozliczany w formie podatku liniowego, dla ustalenia ostatecznego rocznego zobowiązania podatkowego nie podlega on wówczas sumowaniu z dochodem z najmu.