Kto skorzysta z ulgi na dzieci?

Możliwość skorzystania z ulg podatkowych regulowana jest przez ustawę o podatku od dochodów osób fizycznych. Zgodnie z art. 27 aktu, prawo do ulgi ma podatnik, który w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską względem małoletniego. Przysługuje ona także osobie pełniącej funkcję opiekuna prawnego, pod warunkiem, że dziecko we wskazanym okresie z nią zamieszkiwało. Ponadto ulgę może odliczyć podatnik, który sprawował opiekę nad małoletnim poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Z ulgi mogą korzystać także podatnicy wychowujący pełnoletnie dzieci, pod warunkiem, że dzieci te uczą się lub studiują (także za granicą).Nie skorzystają z niej jednak podatnicy, których pełnoletnie dzieci prowadzą działalność gospodarczą opodatkowaną liniowo lub ryczałtem ewidencjonowanym.

Czy można skorzystać z ulgi na małoletnie dziecko, które w 2016 roku uzyskało dochód? Zgodnie z ustawą o PIT, dochód osiągnięty przez niepełnoletnich nie jest brany pod uwagę przy ustalaniu prawa do ulgi. Zatem rodzice i opiekunowie korzystają z odliczenia również w przypadku, gdy niepełnoletnie dziecko w roku podatkowym uzyskało dochód przekraczający kwotę wolnej od podatku, która w PIT za 2016 rok wynosi 3091 złotych.

Roczna kwota odliczenia dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Przysługującą im roczną kwotę odliczenia mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnie ustalonej proporcji. Warto nadmienić, że podstawą do skorzystania z ulgi jest faktycznie sprawowana władza rodzicielska. Jak tłumaczy resort finansów, samo posiadanie władzy rodzicielskiej, sporadyczny kontakt z dzieckiem czy wypełnienie obowiązków alimentacyjnych nie będzie wystarczającą przesłanką do ustanowienia prawa do ulgi.

Bycie rodzicem i faktyczne sprawowanie władzy rodzicielskiej nie jest jednak wystarczającym powodem dla fiskusa, by odpisać ulgę od podatku. Mogą z niej bowiem skorzystać podatnicy, których dochody opodatkowane są według skali podatkowej. Z możliwości odliczenia nie skorzystają natomiast osoby, którzy uzyskują dochody opodatkowane 19 proc. stawką podatku. Na liniową formę opodatkowania decydują się jednak głównie przedsiębiorcy. Zapewnia im to stałą stawkę podatku, która nie wzrasta wraz z większymi zarobkami. Podatek liniowy oznacza jednak rezygnację z preferencji i ulg podatkowych, w tym także ulgi na dzieci. Nie uzyskają jej także podatnicy uzyskujący przychody z działalności gospodarczej opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym . Jeśli jednak „wykluczeni” z możliwości skorzystania z ulgi na dzieci ryczałtowcy lub liniowcy osiągają jednocześnie dochody opodatkowane według skali podatkowej, to w zeznaniu podatkowym składanym z tytułu ich uzyskania mogą odpisać ulgę na dzieci.

Kwoty odliczenia w 2017 roku

Odliczenia dokonuje się za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę rodzicielską lub sprawował funkcję opiekuna dziecka. Wówczas w przypadku jednego dziecka wysokość ulgi wynosi 92,67 złotych miesięcznie, co daje 1112,04 złotych rocznie. Rodzicom przysługuje ulga jeśli ich roczne dochody nie przekroczyły w 2016 roku kwoty 112 000 złotych i jeśli łączy ich związek małżeński w danym roku podatkowym. W rozumieniu fiskusa małżonkiem jest podatnik, w stosunku do którego nie orzeczono separacji, który nie został pozbawiony praw rodzicielskich i nie odbywa kary pozbawienia wolności. Taki sam limit dochodowy dotyczy osób, które samotnie wychowują dziecko. Dla osób niepozostających w związku małżeńskim z wyjątkiem podatników samotnie wychowujących dzieci, limit ten wynosi 56 000 złotych.

Warto nadmienić, że kwoty te obejmują wszystkie dochody, zarówno te opodatkowane według skali podatkowej, jak i te z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane 19 proc. stawką podatku.

Ulga nie jest objęta rocznym limitem dochodów rodziców w przypadku dwojga dzieci. Wówczas kwota odliczeń wynosi 92,67 złotych miesięcznie na każde dziecko. W przypadku większej liczby potomstwa kwoty odliczeń są inne. Opiekun trojga dzieci odliczy 92,67 złotych na pierwsze i drugie dziecko, a na trzecie 166,67 złotych. Analogicznie na czwarte i każde kolejne dziecko kwota ulgi to 225 złotych.

Czy fiskus potrzebuje dowodów?

Do zeznań podatkowych nie trzeba załączać dokumentów potwierdzających sprawowanie opieki nad dzieckiem. Jedynie na żądanie organów skarbowych, podatnik jest zobowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. Mowa wówczas m.in. o odpisie aktu urodzenia, zaświadczeniu o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły, zaświadczeniu o ustanowieniu opiekuna prawnego dziecka czy odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej.