Przy zbyciu wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów zalicza się wartość nominalną tych wierzytelności w kwocie brutto, czyli wraz z kwotą podatku od towarów i usług. Tak uznał NSA, oddalając skargę kasacyjną ministra finansów.
Sprawa dotyczyła interpretacji podatkowej. Spółka niezajmująca się obrotem wierzytelnościami zbyła wierzytelność własną na rzecz podmiotu zajmującego się profesjonalnym obrotem. Wcześniej sprzedawaną wierzytelność spółka zaliczyła do przychodów należnych w kwocie netto. Cena sprzedaży została ustalona na poziomie niższym niż wartość wierzytelności. Z tego powodu po stronie spółki powstała strata z tytułu odpłatnego zbycia. We wniosku o interpretację skierowanym do ministra finansów spółka chciała uzyskać potwierdzenie, że kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności będzie nominalna jej wartość, a więc obejmująca również kwotę podatku od towarów i usług.
Minister finansów uznał, że takie stanowisko spółki jest nieprawidłowe. Organ wyjaśnił, że w przypadku odpłatnego zbycia wierzytelności uprzednio zaliczonych do przychodów należnych podatnik może uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów jedynie stratę powstałą w wyniku tej transakcji. Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) VAT nie stanowi przychodu. Tym samym przychód należny, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy, stanowi kwota netto sprzedaży, tj. kwota brutto pomniejszona o VAT. Tym samym jeśli spółka zbywa wierzytelność własną, zaliczoną uprzednio do przychodu należnego, stratą jest różnica między ceną określoną w zawartej umowie sprzedaży (ceną sprzedaży) a kwotą zaliczoną do przychodu należnego (wartością netto wierzytelności).