Obowiązujący od 2007 r. art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT zwalnia z podatku dochodowego przychody uzyskane z odpłatnego zbycia m.in. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, jeżeli podatnik był w nim zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Zwolnienie ma zastosowanie do nieruchomości i praw nabytych lub nieruchomości wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.

W większości wyroków i interpretacji dotychczas dominowało stanowisko, że ujęty w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT katalog rzeczy i praw, których sprzedaż objęta jest zwolnieniem, jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca nie wymienił w nim gruntu, udziału w gruncie lub użytkowania wieczystego gruntu. Dlatego też przy sprzedaży lokalu stanowiącego odrębny przedmiot własności dla celów podatkowych należało odrębnie określić wartość lokalu, a odrębnie wartość udziału w gruncie lub prawie jego wieczystego użytkowania. Kwota dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży gruntu podlegała opodatkowaniu 19 proc. PIT.

Sprawę przesądził ostatecznie NSA w składzie 7 sędziów, który 2 kwietnia 2012 r. podjął uchwałę (sygn. akt II FPS 3/11), w której uznał, że ulga meldunkowa w stanie prawnym obowiązującym w okresie od 2007 r. do końca 2008 r. dotyczy także przychodów ze sprzedaży gruntu pod budynkiem mieszkalnym. Nie wynika to wprawdzie z samej treści ustawy o PIT, ale z przepisów kodeksu cywilnego. Zgodnie z nim grunty i posadowione na nich budynki stanowią całość nieruchomości i nie mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży (art. 48 i art. 47 par. 1 kodeksu cywilnego). Warto zauważyć, że w ślad za powyższą uchwałą pojawiło się również wiele korzystnych dla podatników interpretacji indywidualnych, podzielających stanowisko NSA.