W przypadku wniesienia aportu do spółki kapitałowej w innej postaci niż przedsiębiorstwo (jego zorganizowana część) dla wspólnika nominalna wartość otrzymanych w zamian za aport udziałów stanowi przychód na dzień ich objęcia. Wynika to z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT oraz art. 17 ust. 1 pkt 9 i art. 21 ust. 1 pkt 109 ustawy o PIT. Przychodowi temu można przypisać koszty ich uzyskania. Sposób ich ustalenia jest różny w zależności od przedmiotu aportu (art. 15 ust. 1j ustawy o CIT oraz 22 ust. 1e ustawy o PIT).

Ustawy podatkowe w sposób szczególny regulują koszty uzyskania przychodów dla wkładów niepieniężnych, których przedmiotem są środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, udziały (akcje) w spółce, wkłady w spółdzielni oraz składniki majątkowe, otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem z takiej spółki. W innych przypadkach koszty uzyskania przychodów ustala się w wysokości faktycznie poniesionych i niezaliczonych do kosztów wydatków na nabycie przedmiotu wkładu. Zasada ta znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy aport stanowi wierzytelność. Za koszty należy więc uznać faktycznie poniesione wydatki na jej nabycie (niezaliczone do kosztów).

Gdy wnoszona wierzytelność wynika z udzielonej przez wspólnika pożyczki, to mimo że nie została ona nabyta, nie można twierdzić, że nie istnieją żadne wydatki związane z nabyciem tej wierzytelności. Z powstaniem takiej wierzytelności związany był wypływ środków pieniężnych z majątku pożyczkodawcy. Z tego powodu będzie on uprawniony do wykazania kosztów uzyskania przychodów w wysokości udzielonej pożyczki. Jeżeli objęcie udziałów nastąpi w zamian za wierzytelność z tytułu naliczonych odsetek od pożyczki, nie istnieją wydatki poniesione na ich nabycie. Kwota odsetek nie będzie stanowić kosztu uzyskania przychodu (por. interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 28 kwietnia 2010 r. nr IBPBI/2/423-204/10/CzP).