OECD stoi na stanowisku, że wspomniany art. 15 modelowej konwencji OECD pozwala państwu, w którym powstaje dochód z tytułu opcji pracowniczych, opodatkować ten dochód nawet w sytuacji, gdy podatek ten stał się należny w okresie późniejszym, gdy dany podatnik nie jest już pracownikiem podmiotu mającego siedzibę w tym państwie.

Jednocześnie jednak komentarz OECD podnosi potrzebę odróżnienia dochodu z tytułu otrzymania lub realizacji opcji pracowniczej od późniejszego dochodu z tytułu zbycia akcji otrzymanych lub nabytych w wyniku realizacji opcji, które to zbycie ma miejsce w okresie późniejszym, kiedy dany podatnik nie jest już pracownikiem podmiotu mającego siedzibę w tym państwie.

W takiej sytuacji dochód uzyskany przez byłego pracownika nie będzie podlegał opodatkowaniu jako dochód z tytułu stosunku pracy, kwalifikowany zgodnie z art. 15 modelowej konwencji OECD, lecz jako dochód kapitałowy (ang. capital gain) kwalifikowany zgodnie z art. 13 modelowej konwencji OECD.

Rozróżnienie to jest bardzo istotne, gdyż w przypadku dochodu kwalifikowanego zgodnie z art. 15 modelowej konwencji OECD prawo do opodatkowania przysługuje – obok państwa rezydencji danego podatnika – także państwu, w którym dochód powstał, a w przypadku dochodu kwalifikowanego zgodnie z art. 13 modelowej konwencji OECD prawo do opodatkowania przysługuje wyłącznie państwu rezydencji danego podatnika.