W świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (dawniej ETS) w sprawie Magoora (C-414/09) jasne stało się, że przepisy polskiej ustawy o VAT w odniesieniu do typów samochodów, które przed 1 maja 2004 r. dawały prawo do odliczenia VAT (kratki itp.) są niezgodne z prawem unijnym i jako takie nie mogą być stosowane na niekorzyść podatników. Niestety, mimo że wyrok zapadł 22 grudnia 2008 r., do tej pory nie zostały zmienione przepisy ustawy o VAT.

Jeśli chodzi o ograniczenie VAT z tytułu nabycia paliwa Ministerstwo Finansów oparło się na art. 177 dyrektywy, który umożliwia państwom członkowskim czasowe wyłączenie prawa do odliczenia w odniesieniu do wybranych towarów ze względu na trudną sytuację koniunkturalną. Pod koniec września Polska przeprowadziła wymagane przez dyrektywę konsultacje i uzyskała prawo do czasowego (do końca 2012 roku) wprowadzenia wyłączeń w prawie do odliczenia VAT przy zakupie paliwa do samochodów. W odniesieniu do tego przypadku trudno obecnie powoływać się na naruszenie prawa unijnego – Polska ma prawo obecnie stosować wyłączenie w prawie do odliczenia VAT przy nabyciu paliwa. Jednak podatnicy chronieni są m.in. interpretacją ogólną MF z 13 lutego 2009 r. potwierdzającą prawo podatników do odliczana VAT przy nabyciu paliwa do samochodów typu kratka.

Natomiast w odniesieniu do odliczania VAT przy nabyciu czy leasingu towarów skorzystano z art. 395 dyrektywy VAT, który umożliwia wprowadzanie odstępstw od zasad wskazanych w dyrektywie w przypadku gdyby uzasadnione było to uproszczeniem rozliczeń lub zwalczaniem nadużyć podatkowych. Ograniczenie prawa do odliczenia VAT do 60 proc. (ale nie więcej niż 6 tys. zł) uzasadnione jest uproszczeniem rozliczania z tytułu nieodpłatnego wykorzystania samochodów osobowych do celów osobistych. Zatem do momentu zmiany w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT (dotyczącego nieodpłatnych świadczeń) brak jest podstaw do kwestionowania pełnego odliczenia VAT w przypadku nabycia oraz leasingu samochodów typu „kratki”.