Interpretacja dotyczyła sposobu płacenia podatku dochodowego przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej. Wnioskująca firma nie była z niej zadowolona, więc wezwała pisemnie dyrektora izby skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, czyli zmiany stanowiska.

Dyrektor przysłał odpowiedź, ale pozostał przy swoim zdaniu. Przedsiębiorstwo zaskarżyło więc interpretację do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie rozpoznał sprawy merytorycznie. Stwierdził bowiem, że jeśli interpretację i późniejszą odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podpisał ten sam urzędnik, to zostały naruszone przepisy Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.).

Sąd ocenił, że pismo spółki z żądaniem zmiany interpretacji jest niczym innym jak odwołaniem. Skoro zaś jest odwołaniem, to należy stosować odpowiednie przepisy Ordynacji podatkowej, w tym przypadku art. 130. Dotyczy on wyłączenia od udziału w postępowaniu pracowników organów podatkowych, którzy uczestniczyli w danej sprawie na wcześniejszym etapie, np. przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Według sądu przepis ten ma zastosowanie także w postępowaniu dotyczącym interpretacji, bo spółka niejako zaskarżyła ją, wzywając organ do zmiany stanowiska.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się NSA. W jego ocenie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest typowym rozstrzygnięciem odwoławczym. Dlatego też może jej udzielić ten sam pracownik, który brał udział przy wydaniu interpretacji.

Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 15 listopada 2012 r. (II FSK 549/11).