statystyki

Projekt ustawy o REIT-ach narusza unijne zasady

autor: Piotr Paśko, Marek Szczepanik31.10.2016, 13:05; Aktualizacja: 31.10.2016, 13:26
Kolejną budzącą wątpliwości kwestią jest ograniczenie dotyczące przedmiotu inwestowania REIT do nieruchomości komercyjnych (tj. z wyłączeniem budynków i lokali mieszkalnych)

Kolejną budzącą wątpliwości kwestią jest ograniczenie dotyczące przedmiotu inwestowania REIT do nieruchomości komercyjnych (tj. z wyłączeniem budynków i lokali mieszkalnych)źródło: ShutterStock

W przypadku spółek rynku wynajmu nieruchomości obowiązuje podatek od dywidendy. Zagraniczny podmiot może jednak tej daniny uniknąć, a polski – nie.

Zwiększenie atrakcyjności podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze rynku nieruchomości komercyjnych na wynajem i większe zaangażowanie inwestorów indywidualnych – taki cel przyświeca Ministerstwu Finansów w pracach nad projektem ustawy dotyczącym tzw. REIT-ów (ang. Real Estate Investment Trusts).

Istotą projektowanych rozwiązań jest przyznanie REIT-om zwolnienia przedmiotowego z CIT. Ma ono obejmować dochody – uzyskane z najmu oraz zbycia nieruchomości – z odpłatnego zbycia udziałów i akcji w spółkach zależnych oraz przychody z dywidend wypłaconych przez spółki zależne. Na gruncie nowych przepisów również dochody spółek zależnych będą podlegały zwolnieniu, pod warunkiem że pochodzić będą one z najmu lub zbycia nieruchomości.

O ile sam fakt wprowadzenia takiego rozwiązania należy ocenić pozytywne, o tyle poszczególne zapisy projektu mogą wywoływać kontrowersje – szczególnie w odniesieniu do ich zgodności z prawem Unii Europejskiej.

Siedziba i zarząd w Polsce

Przede wszystkim wątpliwości budzi unormowanie dotyczące konieczności posiadania przez polski REIT siedziby i zarządu w Polsce. Nie ma przy tym w projektowanej ustawie narzędzi zapewniających równe traktowanie dla zagranicznych spółek tego typu. Może to oznaczać potencjalnie dyskryminację i naruszenie podstawowych swobód przewidzianych w prawie UE. W szczególności należy wskazać na wnioski płynące z orzecznictwa TSUE w tym zakresie (np. w sprawie Avoir fiscal [C-270/83], czy też w sprawie Commerzbank [C-330/91]). Zgodnie z tymi orzeczeniami jeżeli pomiędzy rezydentami a nierezydentami nie zachodzi obiektywna różnica, a mimo to podlegają odmiennemu traktowaniu, to w takim przypadku występuje nieuzasadniona dyskryminacja – sprzeczna z podstawowymi swobodami przewidzianymi w prawie UE.


Pozostało 71% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
7,90 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane