Wspólnicy spółki cywilnej kupili prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, chcąc zabezpieczyć się na okoliczność ewentualnego wymówienia umowy dzierżawy działki, na której świadczyli usługi stomatologiczne. Nieruchomość przez lata pozostawała rezerwą, nie została zabudowana, nie była też ujęta w ewidencji środków trwałych. Związane z nią wydatki nie były też zaliczane do kosztów uzyskania przychodu. Po kilku latach wspólnicy postanowili jednak sprzedać prawo użytkowania wieczystego rezerwowej nieruchomości.
We wniosku o interpretację przedsiębiorca stał na stanowisku, że przychód, który uzyska z tego tytułu, nie musiałby być rozliczany jak inne przychody z działalności gospodarczej. Przypominał, że zbywana nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wykorzystywana w firmie. Sprzedaż nie nastąpi też „w wykonywaniu działalności gospodarczej”.