W kwietniu 2019 r. Y spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) nabyła maszynę (obrabiarkę do metali, podgrupa 41 Klasyfikacji Środków Trwałych). Zakup został udokumentowany fakturą z 24 kwietnia 2019 r. na kwotę netto 420 000 zł plus VAT 96 600 zł (dokument otrzymany przez Y tego samego dnia). Maszyna została nabyta wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej VAT i z tego względu w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2019 r. spółka odliczyła podatek naliczony w wysokości 96 600 zł. Maszyna była kompletna i zdatna do użytku, a jej przewidywany okres używania przekraczał rok. Spółka zaliczyła obrabiarkę do środków trwałych 30 kwietnia 2019 r. (tego dnia została oddana do używania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych). Wartość początkowa maszyny wyniosła 420 000 zł. Spółka wybrała liniową metodę amortyzacji z zastosowaniem ustawowej 14-proc. rocznej stawki amortyzacyjnej. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje za okresy miesięczne w wysokości 4900 zł. Rokiem podatkowym Y jest rok kalendarzowy, a za lata 2019–2021 spółka poniosła straty podatkowe (za 2019 r. 32 000 zł, za 2020 r. 78 000 zł, za 2021 r. przewidywana strata to 97 000 zł). Spółka obawia się, że nie rozliczy tych strat podatkowych z dochodów następnych lat, dlatego obecnie, tj. w marcu 2022 r., podjęła decyzję o obniżeniu rocznej stawki amortyzacyjnej tej maszyny do poziomu 2 proc., przy czym chciałaby dokonać tego obniżenia wstecznie, począwszy od stycznia 2020 r. Od rozpoczęcia działalności w 2007 r. spółka rozlicza VAT oraz zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Spółka Y nigdy nie korzystała ze zwolnienia z CIT i nie jest tzw. spółką nieruchomościową. W jaki sposób powinna dokonać rozliczenia tej obniżki rocznej stawki amortyzacyjnej?
Marcin Szymankiewicz, doradca podatkowy