Tomasz Krywan, doradca podatkowy
U podatników rozliczających koszty uzyskania przychodów (dalej: KUP) metodą kasową (jest stosowana przez większość podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów – red.) koszty są potrącalne co do zasady w momencie poniesienia (art. 22 ust. 4 ustawy o PIT), a za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu (art. 22 ust. 6b ustawy o PIT). Powoduje to, że u podatników stosujących tę metodę koszty stają się najczęściej potrącalne w dacie wystawienia faktury, rachunku lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu (zob. interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 4 czerwca 2012 r., nr IPTPB1/415-185/12-3/KSU). Przyjmuje się jednak, że płacone przez podatników przedpłaty, zaliczki oraz zadatki (i podobne kwoty) mogą być zaliczane do KUP dopiero wówczas, gdy dojdzie do nabycia towaru lub usługi, których dotyczą. Takie stanowisko zajmują organy podatkowe, m.in. w interpretacji indywidualnej dyrektora IS w Łodzi z 2 grudnia 2016 r. (nr 1061-IPTPB1. 4511.819.2016.2.MM) czytamy: „wpłaty poniesione przez Wnioskodawczynię na zaliczkę zakupu towaru handlowego, stanowiące w konsekwencji stuprocentową wartość tego zamówienia, mogą zostać zaliczone przez Nią do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie stuprocentowej faktury zaliczkowej w momencie otrzymania towaru. Wskazać bowiem należy, że wydatek ten jest bez wątpienia poniesiony w celu osiągnięcia przychodów prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej oraz w momencie otrzymania towaru będzie miał on charakter definitywny, a więc bezzwrotny”.