Przyznał, że interpretacje indywidualne wydawane do tej pory przez organy podatkowe były w tej kwestii ze sobą sprzeczne.
Chodzi o sprzedaż wierzytelności przez faktoranta (przedsiębiorcę) na rzecz faktora (bank lub firma faktoringowa). Najczęściej taka transakcja odbywa się ze stratą dla przedsiębiorcy, bo zbywa on wierzytelność za cenę niższą od jej wartości nominalnej. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT i art. 23 ust. 1 pkt 34 ustawy o PIT taka strata nie może być kosztem uzyskania przychodu, jeśli zbywana wierzytelność nie była wcześniej zarachowana dla celów podatku dochodowego jako przychód należny.