Nakłady na przygotowanie inwestycji, np. wybór i pozyskanie gruntu oraz zbadanie rynku potencjalnych klientów, nie są bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego – potwierdził WSA w Krakowie.
Wyrok dotyczy spółki, która miała w planach otwarcie nowych sklepów w różnych częściach kraju. Przed uruchomieniem każdej placówki spółka ponosi wiele wydatków: musi sprawdzić, czy dana lokalizacja będzie dla niej zyskowna, wybrać i pozyskać nowy grunt pod inwestycję itd. W tym celu korzysta z usług podmiotów zewnętrznych, np.: rzeczoznawców, ankieterów, kancelarii prawnych, analityków itp. Wszystkie wydatki związane z konkretną inwestycją spółka księguje na koncie „Środki trwałe w budowie” ze wskazaniem numeru projektu, który identyfikuje taką inwestycję.
Na każdym etapie planowania i wykonania inwestycji spółka może z różnych przyczyn zrezygnować z kontynuowania dalszych działań. W związku z tym spółka spytała izbę skarbową, czy wszystkie wydatki zaksięgowane z danym numerem projektu będą mieściły się w pojęciu „inwestycja”, o którym mowa w art. 15 ust. 4f ustawy o CIT. Z przepisu tego wynika, że koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.