Amortyzacji dla celów podatkowych podlegają m.in. prawa: do patentów na wynalazki, z rejestracji wzorów przemysłowych oraz ochronne na znaki towarowe. Chodzi tu wyłącznie o prawa nabyte przez podatnika i nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania. Przepisy nie umożliwiają amortyzacji dla celów podatkowych praw wytworzonych przez podatnika we własnym zakresie (art. 16b ust. 1 ustawy o CIT; t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm. oraz art. 22b ust, 1 pkt. 6 ustawy o PIT; t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.).

Wyjaśnienia wymaga, że prawa ochronnego na znak towarowy udziela Urząd Patentowy. Jego uzyskanie oznacza, że przedsiębiorca nabywa prawo do wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na obszarze Polski. Aby uzyskać prawo ochronne, trzeba dokonać zgłoszenia znaku towarowego do Urzędu Patentowego. Prawo wynikające z takiego zgłoszenia – jako stanowiące wyłącznie ekspektatywę prawa ochronnego – nie podlega amortyzacji dla celów podatkowych.

Podatkowej amortyzacji może podlegać jedynie nabyte prawo ochronne na znak towarowy. Minister finansów potwierdził to w piśmie z 17 maja 2013 r. (sygn. DD6/8213/59/MDA/2012/DD-604/2012). Uznał w nim ponadto za niedopuszczalne dokonywanie odpisów amortyzacyjnych za okres między datą zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym (widniejącą w świadectwie ochronnym) a datą wydania przez ten urząd decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. W ocenie MF nie jest uprawnione amortyzowanie prawa ochronnego wstecz.

Powyższe wyjaśnienia potwierdziły dotychczasową linię interpretacyjną organów skarbowych. Zgodnie z nią podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych tylko od prawa ochronnego na znak towarowy. Jest to możliwe wyłącznie wówczas, gdy prawomocna decyzja Urzędu Patentowego udzielająca tej szczególnej ochrony prawnej została wydana przed dniem nabycia samego znaku (w tym również w formie wniesienia go aportem do spółki).