Przestaje ono istnieć dopiero po uregulowaniu podatku w odpowiedniej wysokości na mocy decyzji ostatecznej.
Przesłanki wygaśnięcia zobowiązania podatkowego przez zapłatę – zgodnie z art. 59 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) – NSA wyjaśnił w uchwale w składzie siedmiu sędziów z 3 grudnia 2012 r. (I FPS 1/12). Stwierdził w niej, że podatnik w procesie samoobliczenia podatku z różnych względów może zadeklarować i wpłacić go w innej wysokości niż faktycznie istniejące, powstałe z mocy prawa zobowiązanie podatkowe. Zaznaczył, że wygaśnie ono w całości tylko wówczas, gdy danina zostanie wpłacona w takiej samej lub w wyższej kwocie niż wynikająca z faktycznego zobowiązania. Jeśli podatnik wpłacił mniejszą sumę, zobowiązanie przestaje istnieć tylko w tej części. W stosunku do pozostałej dalej biegnie termin przedawnienia.

Termin przedawnienia