Na podstawie art. 41 ust. 2 i załącznika nr 3 do ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) 8-proc. stawka obejmuje „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Organy podatkowe twierdzą, że karnet na siłownię uprawnia do korzystania z obiektu sportowego, a nie do wstępu na zajęcia sportowe. Powołują się przy tym na art. 32 rozporządzenia nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. do dyrektywy VAT. Zgodnie z nim usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne obejmują: świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej. Wstęp nie obejmuje korzystania z obiektów takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę.

W mojej ocenie sprzedaż karnetu na siłownię powinna być opodatkowana stawką 8-proc., ponieważ jest to sprzedaż wstępu do obiektu sportowego na zajęcia sportowe. Nie jest to wynajęcie obiektu takiego jak sala gimnastyczna, w którym dopiero organizuje się imprezy i sprzedaje bilety wstępu na nie. Bilet wstępu to nic innego tylko opłata okresowa za umożliwienie uczestnictwa w zajęciach sportowych.

Organy zapominają też, że rozporządzenie wykonawcze definiuje „wstęp” na imprezy na potrzeby ustalenia miejsca świadczenia dla VAT. Tymczasem wstęp na siłownię powinien być opodatkowany stawką obniżoną, ponieważ są to usługi związane ze sportem i rekreacją, których rozwój ustawodawca wspiera przez stosowanie niższej stawki. Wskazuje na to analiza załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Sądy w sprawie opodatkowania karnetów zajmują różne stanowiska. Ostatnio pojawia się jednak więcej wyroków potwierdzających, że karnety podlegają 23-proc. VAT (por. m.in. tegoroczne wyroki o sygn. akt II SA/Wa 3159/12, I SA/Łd 1561/12).