Podatnik, który przeprowadził renowację, zaliczy poniesiony na ten cel wydatek do kosztów uzyskania przychodów. Jeśli jednak doszło do podwyższenia wartości środka trwałego, to właściwym postępowaniem jest amortyzacja.
Spółka prowadziła hurtownię. Organy podatkowe przeprowadziły u niej kontrolę i uznały, że błędnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z: wymianą instalacji gazowej, sufitu podwieszanego oraz utwardzonej nawierzchni wokół budynków. Spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy były to wydatki na remont, jak chciała spółka, czy na ulepszenie środków trwałych, jak twierdzili urzędnicy. W praktyce chodziło o to, czy spółka może zaliczyć wydatki w wysokości przekraczającej 3,5 tys. zł bezpośrednio do kosztów podatkowych (remont), czy też spowodowały one podwyższenie wartości początkowej środków trwałych i należy je ujmować w kosztach w formie odpisów amortyzacyjnych (ulepszenie).
Sąd wyjaśnił, że istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu środka trwałego. Wydatki na ten cel mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że ich efektem nie jest zwiększenie wartości technicznej, użytkowej, a w konsekwencji – wartości początkowej środka trwałego, stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Z kolei ulepszenie to przebudowa, rozbudowa, całkowite odtworzenie (rekonstrukcja), przystosowanie do nowych funkcji (adaptacja) czy też unowocześnienie (modernizacja) środka trwałego, w wyniku czego następuje wzrost jego wartości użytkowej.