W marcu przypada termin zapłaty pierwszej z czterech rat podatku do nieruchomości płaconego przez osoby fizyczne. To podatek, który płacony jest również od nieruchomości wynajmowanych. W ich przypadku godnym rozważenia rozwiązaniem jest zaliczenie zapłaconego podatku do kosztów uzyskania przychodów z najmu. Pozwalają na to przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Zgodnie z tą ustawą kosztem jest każdy wydatek, który został poniesiony w celu uzyskania przychodów, albo też w celu zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, chyba że ustawa taki wydatek z kosztów wyłączy. W przypadku podatków takie wyłączenie przewiduje art. 23 ust. 1 pkt 12, który stanowi, że do kosztów nie zalicza się podatku dochodowego oraz podatku od spadków i darowizn. Inne podatki mogą być kosztem. Jako tzw. koszty pośrednie (niezwiązane bezpośrednio z przychodem), kosztem stają się one w momencie poniesienia (w dacie zapłaty).

Wszystkie raty podatku od nieruchomości można zapłacić w pierwszym terminie płatności

Każdy wydatek zaliczany do kosztów powinien być właściwie udokumentowany, a same dokumenty odpowiednio długo przechowywane (co najmniej pięć lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin zapłaty podatku). W przypadku podatku od nieruchomości dowodem takim jest nie tylko decyzja organu gminy, z której wynika wysokość podatku, lecz także bankowy (pocztowy lub każdy inny) dowód potwierdzający wpłatę. Wydatek taki staje się kosztem najmu, z chwilą gdy zostanie poniesiony.

Przedstawione zasady dotyczą podatników rozliczających się z fiskusem według skali PIT. Takiej możliwości nie mają podatnicy, którzy jako formę opodatkowania przychodów z najmu wybrali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. W ich przypadku podatek płacony jest bowiem od przychodu. Nie ma zatem potrzeby ustalania kosztów. Warto jednak pamiętać, że mimo iż wydatki ponoszone w związku z najmem nie są dla podatnika kosztem (bo tych się nie ustala), to ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 1998 r. nr 144, poz. 930 z późn. zm.) nakłada na takich podatników obowiązek gromadzenia dokumentów poświadczających wysokość niektórych ponoszonych wydatków (zob. art. 15 ust. 1). Przepis ten przewiduje, że podatnicy opodatkowani w formie ryczałtu są zobowiązani posiadać i przechowywać dowody zakupu towarów. Wynika z tego, że wyjątek ten nie dotyczy takich wydatków, jak zapłacony przez podatnika podatek od nieruchomości. W związku z wynajmowaniem nieruchomości, z której przychody opodatkowane są ryczałtem, nie trzeba więc przechowywać dokumentów związanych z wymiarem i zapłatą tej daniny.