Organy podatkowe różnią się w ocenie tego problemu. Częściej prezentowany jest pogląd, że kwoty uzyskane ze sprzedaży kart upominkowych należy traktować jako zaliczkę na poczet dostaw towarów lub świadczeń, które będą miały miejsce w przyszłych okresach sprawozdawczych. W efekcie przychód związany ze sprzedażą karty upominkowej realizowany jest w momencie sprzedaży towarów, przy zapłacie za nie kartą, a nie w chwili dokonania sprzedaży samej karty. W przypadku gdy karta nie zostanie wykorzystana do zapłaty za towar w okresie swojej ważności, przychód związany ze sprzedażą karty upominkowej będzie podlegał rozliczeniu za okres, w którym upłynął termin jej ważności.

Taka wykładnia może jednak nieść za sobą ryzyko podatkowe. Uzyskaną ze sprzedaży kart upominkowych kwotę trudno kwalifikować jako zaliczkę, która powinna dotyczyć dostawy konkretnego (określonego co do rodzaju, ilości, ceny) towaru (świadczenia), w określonym terminie. W przypadku sprzedaży karty upominkowej towar najczęściej nie jest określony. Na ten moment nie da się też ustalić, czy ewentualna transakcja z wykorzystaniem karty upominkowej będzie miała miejsce w tym samym okresie sprawozdawczym co jej sprzedaż, czy w okresie w późniejszym. Może się również zdarzyć, że posiadacz karty w ogóle jej nie zrealizuje.

W konsekwencji przychód do opodatkowania należałoby rozpoznać w momencie otrzymania zapłaty za kartę. Podatnik realizuje przychód w wysokości otrzymanej za kartę upominkową zapłaty na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym przychodem są otrzymane pieniądze. Stanowisko takie zostało zaprezentowane m.in. przez dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 2 września 2009 r. (nr IBPBI/1/415-451/09/AP).

dr Janusz Marciniuk, doradca podatkowy Marciniuk i Wspólnicy