Aldona Szady-Ślaska

menedżer w Deloitte

W sierpniu 2009 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o PIT dotycząca art. 21. ust. 1 pkt 67. Przed nowelizacją, świadczenia otrzymywane przez pracownika z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (ZFŚS) podlegały zwolnieniu, o ile były świadczeniami rzeczowymi, sfinansowanymi w całości ze środków ZFŚS, a ich wartość nie przekraczała w ciągu roku kwoty 380 zł. Przy czym za świadczenia rzeczowe nie są uważane bony, talony. Zgodnie z nowelizacją, z opodatkowania zwolniona jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o ZFŚS, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych. Utrzymano zapis, że rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony. Wyłączenie ich ze zwolnienia uzasadniano tym, że ukierunkowują one pracowników do dokonywania zakupów w sieciach handlowych. Obawiano się, że stanowić będą zwolnioną z PIT ukrytą formę wynagradzania.

Jeśli chodzi o wątpliwości, czy przekazywanie bonów nastąpi w ramach celów socjalnych wskazanych w ustawie ZFŚS, to tym większe wątpliwości może wzbudzać przekazywanie gotówki. Skoro więc ustawodawca zdecydował się jednak objąć zwolnieniem pomoc gotówkową, powinien nim objąć także bony i talony. Za rozszerzeniem zwolnienia przemawia też uproszczenie systemu rozliczeń dla płatników. Bony finansowane ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach ZFŚS wyłączono, i to bez ograniczenia kwotowego, z oskładkowania. Różne traktowanie świadczeń z ZFŚS dla celów podatkowych jest nieracjonalne. Obecnie jednak dla pracownika korzystniej będzie, jeśli otrzyma on pomoc z ZFŚS w formie gotówkowej – od bonów niestety zapłaci zaliczkę na podatek.

Podstawa prawna

Art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).