Wydatki na parkowanie

Jeśli opłata za parkowanie związana jest z korzystaniem z samochodu dla celów prowadzonej działalności, uznajemy ją za koszt. Konsekwencją uznania samochodu osobowego za własność firmy jest to, że oprócz amortyzacji także wszelkie inne koszty związane z samochodem uznaje się za koszty prowadzonej działalności gospodarczej. Dlatego zapłacony np. 2 września rachunek za parkowanie przez miesiąc samochodu księguje się po stronie kosztów, a dokładnie zapłaconą kwotę w kolumnie 13 (pozostałe koszty).

Oczywiście dotyczy to nie tylko opłat miesięcznych, ale także jednorazowych, pod warunkiem że są one odpowiednio udokumentowane. Jeśli nie jest to faktura lub rachunek, ale paragon lub bilet z parkometru, trzeba go potraktować jako załącznik do dowodu wewnętrznego sporządzonego na okoliczność takiego wydatku. Dopiero taki dowód wewnętrzny stanowi podstawę do dokonania wpisu po stronie kosztów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (kolumna 13).

Jak dokumentować wydatki

W małej firmie wykorzystuje się do celów służbowych zarówno samochody należące do jej majątku, jak i samochody prywatne. Związane z tym wydatki dokumentuje się oraz wlicza w koszty na odmiennych zasadach.

Bardziej klarowna sytuacja jest w przypadku księgowania wydatków na samochód stanowiących składnik majątku firmy, a więc wpisanego do ewidencji środków trwałych.

W tym przypadku jedynym warunkiem wliczenia w koszty wydatków na eksploatację takiego samochodu jest posiadanie właściwego dowodu księgowego. Oznacza to, że taki dokument musi spełniać kryteria określone w rozporządzeniu ministra finansów w sprawie prowadzenia księgi przychodów, a zwłaszcza w par. 12–13 tego aktu prawnego. Podstawowymi dowodami, na podstawie których ewidencjonuje się koszty na eksploatację samochodu firmowego, są więc faktury i rachunki. A z braku takich, dowody wewnętrzne. Na ich podstawie podatnik dokonuje wpisów wprost do księgi przychodów i rozchodów – w kwocie netto, jeśli jest czynnym podatnikiem VAT, lub brutto, gdy nie przysługuje mu prawo do pomniejszenia podatku należnego o naliczony.

Możliwe jest też księgowanie wydatków na podstawie paragonów i podobnych dowodów kasowych – ale jedynie w przypadku wydatków poniesionych za granicą na zakup paliwa i olejów. Taki paragon (kwit kasowy) musi być jednak zaopatrzony w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej, określać ilość, cenę jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik musi uzupełnić jego treść, wpisując swoje nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru. Przyjmując za podstawę taki paragon, można też sporządzić dowód wewnętrzny, by zapisu w księdze dokonać na jego podstawie, paragon zaś lub kwit do dowodu dołączyć.