Joanna Narkiewicz-TarŁowska
starszy menedżer w dziale doradztwa podatkowego Pricewaterhouse-Coopers
Należy zwrócić uwagę, że prawo do skorzystania z odliczeń od podstawy opodatkowania przysługuje w większości przypadków wyłącznie rezydentom Luksemburga oraz tym nierezydentom, którzy złożyli do władz skarbowych wniosek o bycie traktowanymi jak rezydenci.
Przypomnijmy, że za rezydenta w Luksemburgu może zostać uznana osoba, która przebywa w tym kraju dłużej niż sześć miesięcy lub posiada tam do dyspozycji mieszkanie (dom) w okolicznościach wskazujących na zamiar stałego w nim zamieszkiwania.
W przypadku podejmowania pracy za granicą częstą praktyką jest pokrywanie przez pracodawcę kosztów przeniesienia służbowego pracownika. Zwrot kosztów przeprowadzki, zarówno w przypadku przyjazdu do Luksemburga, jak i powrotu do kraju, nie jest traktowany jako przychód do opodatkowania (do określonych ustawowo limitów). Warunkiem uzyskania zwolnienia jest jednak należyte udokumentowanie poniesionych wydatków.
Podobnie jak w większości kontynentalnych systemów podatkowych podatnicy wykonujący pracę na podstawie umowy o pracę uprawnieni są do odliczania od podstawy opodatkowania obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne. W tym miejscu można podkreślić, że opłacanie składek do luksemburskiego systemu ubezpieczeń społecznych jest, w przypadku umowy o pracę, obowiązkowe. Składki obliczane są od wynagrodzenia brutto, do wysokości rocznego limitu wynoszącego 94 216,80 euro. Wysokość składek uzależniona jest od rodzaju wykonywanej pracy i wynosi 10,8 proc. albo 13,05 proc. dla pracowników oraz od 11,435 proc. do 19,16 proc. w części opłacanej przez pracodawcę.
Pracownikom przysługuje również prawo do odliczenia od dochodu minimalnych zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w kwocie 540 euro rocznie. W przypadku gdy praca nie była świadczona przez cały rok, przysługuje odliczenie w kwocie 45 euro za każdy miesiąc wykonywania pracy. Kwoty te nie stanowią jednak ostatecznego limitu do odliczeń, bowiem w sytuacji poniesienia przez pracownika wyższych kosztów uprawniony jest on do odliczenia wydatków faktycznie poniesionych. Podstawę opodatkowania pomniejszyć można również o część wydatków związanych z dojazdami do pracy. Kwota ta uzależniona jest od odległości miejsca zamieszkania podatnika od jego zakładu pracy, a jej wysokość może wynieść od 396 do 2970 euro rocznie.
Niezależnie od posiadania statusu pracownika wszyscy luksemburscy podatnicy są uprawnieni do wielu tzw. specjalnych odliczeń, takich jak np. możliwość pomniejszenia dochodu o zapłacone odsetki od kredytu konsumenckiego (do kwoty 672 euro w przypadku osoby samotnej i jej dwukrotności dla małżonków składających łączne zeznanie podatkowe).
(EM)