STAN FAKTYCZNY
Organy podatkowe zakwestionowały wysokość straty poniesionej przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku dochodowym od osób prawnych w 2000 roku. Do kosztów uzyskania przychodu zaliczono m.in. wydatki związane z utworzeniem spółki (usługi prawnicze) oraz wydatki związanych z używaniem samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, w części przekraczającej kwotę będącą iloczynem liczby kilometrów przebiegu pojazdu wynikającej z ewidencji przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km.
UZASADNIENIE
Sprawą zakwestionowanej straty spółki zajął się Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił skargę kasacyjną podatniczki.
NSA wyjaśnił, że dokonując kontroli działania organów administracji publicznej przy tak zakreślonych granicach rozpoznania sąd obowiązany jest stosować przewidziane ustawą o postępowaniu przed sądami administracyjnymi środki. I tak, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla ten akt w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawach skarg na decyzje i postanowienia wydane w innym postępowaniu niż uregulowane w kodeksie postępowania administracyjnego i w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przepisy stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie. Ustawodawca nie uzależnia bowiem rodzaju zastosowanego przez sąd środka od tego, czy stwierdzone uchybienie zostało wskazane w zarzutach skargi czy też stwierdzone przez sąd z urzędu. Nie będąc zatem związany granicami zaskarżenia sąd administracyjny może uchylić zaskarżoną decyzję czy postanowienie (czyli uwzględnić skargę w rozumieniu powołanego przepisu) także wówczas, gdy zarzuty podniesione w skardze uzna za bezzasadne, ale działając w ramach przyznanego mu uprawnienia z urzędu stwierdzi wadliwość aktu z innych przyczyn. Uznanie za zasadne tylko części z podniesionych w skardze zarzutów nie zawsze skutkuje uchyleniem decyzji czy postanowienia tylko w części. Jeżeli organ podatkowy uprawniony jest, jak w tym przypadku, do określenia wysokości straty (art. 24 Ordynacji podatkowej), określonej jako nadwyżka sumy kosztów uzyskania przychodu nad przychodami i stratę tę określa w wysokości innej niż wynikająca z deklaracji strony, to uchylenie decyzji w części nie może dotyczyć tylko pewnego elementu składającego się na wysokość kosztów uzyskania przychodu. Nie tylko przepisy prawa nie dają organom podatkowym prawa do określania odrębną decyzją wyłącznie kosztów uzyskania przychodu, ale też i niemożliwe jest uchylenie decyzji określającej stratę tylko w części dotyczącej pewnego elementu, który ma wpływ na jej wysokość.
Wyrok NSA z 17 listopada 2006 r.
SYGN. AKT II FSK 1408/05, niepublikowany
ALEKSANDRA TARKA