Koszty poniesione w walutach obcych należy przeliczać na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Wielu lekarzy posiadających prywatne gabinety kupuje za granicą wyposażenie, narzędzia lub fachowe wydawnictwa niezbędne do wykonywania praktyki medycznej. Bardzo popularną formą rozliczenia prowadzonej przez nich działalności są zasady ogólne określone w ustawie z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., nazywanej dalej ustawą o PIT).

Co mówią przepisy

Istotne znaczenie będą miały w takim przypadku przepisy art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Otóż, zgodnie z tą regulacją, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (wyjątkiem są koszty wymienione w art. 23, a więc te, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów).
Według wspomnianych już regulacji art. 22 ustawy o PIT, koszty poniesione w walutach obcych należy przeliczać na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zarachowanie i zapłata

Może się zdarzyć, że koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut. W takim przypadku koszty te należy odpowiednio skorygować.
Zgodnie z art. 24c ust. 1 ustawy o PIT, różnice kursowe zwiększą odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako różnice ujemne w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 wspomnianych artykułów.

Dodatkowe różnice kursowe

Zgodnie z art. 24c ust. 2 ustawy o PIT, dodatnie różnice kursowe powstają m.in., jeżeli wartość:
• poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
• otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem przewidzianym w dwóch kolejnych punktach,
• kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
• kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
W art. 24c ust. 3 ustawy o PIT określono przypadki, w których będziemy mieli do czynienia z ujemnymi różnicami kursowymi.
CO ZROBIĆ W PRZYPADKU ZMIANY KURSU WALUT
Może się zdarzyć, że koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut. W takim przypadku koszty te trzeba odpowiednio skorygować.