Zmiana podejścia organów podatkowych może oznaczać obciążenie dodatkowymi obowiązkami podmiotów korzystających z zagranicznych pośredników. Wskazuje na to niedawna interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Zmiana podejścia organów podatkowych może oznaczać obciążenie dodatkowymi obowiązkami podmiotów korzystających z zagranicznych pośredników. Wskazuje na to niedawna interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Zasadą jest, że zagraniczne podmioty, uzyskujące w Polsce określone dochody, podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła. Obowiązek jego obliczenia, pobrania i wpłacenia do urzędu skarbowego mają płatnicy dokonujący wpłat na rzecz nierezydentów. Chodzi m.in. o świadczone przez podmioty zagraniczne usługi doradcze, reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, badania rynku oraz świadczenia o podobnym charakterze.
Przy określaniu obowiązku poboru podatku największe wątpliwości budzi zwrot „świadczenia o podobnym charakterze”.
Przyjmuje się, że opodatkowane w Polsce usługi podmiotów zagranicznych to usługi wprost wskazane w przepisie jako opodatkowane oraz świadczenia podobne, czyli posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych, ale posiadające również elementy charakterystyczne dla innych świadczeń.
Jeszcze niedawno dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzał, że usługi pośrednictwa w zakupach lub sprzedaży nie są objęte podatkiem u źródła. Nie zostały bowiem wskazane jako podlegające opodatkowaniu, nie można ich również zaliczyć do świadczeń o charakterze podobnym do usług: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.
Takie stanowisko wynikało z interpretacji indywidualnych z 28 marca 2019 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.103.2019.1.KS), z 14 stycznia 2019 r. (sygn. akt 0111-KDIB2-3.4010. 369.2018.2.MK), a nawet z wydanej niedawno interpretacji z 9 sierpnia 2018 r. (sygn. akt 0114-KDIP2-1.4010. 206.2018.3.AJ).
Pojawiła się jednak interpretacja przeciwna. 2 sierpnia 2019 r. dyrektor KIS uznał, że usługi pośrednictwa w zakupach są świadczeniami o podobnym charakterze do usług doradczych, reklamowych, zarządzania i kontroli oraz badania rynku, a tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.186.2019.2.JF).
Stwierdził, że w ramach usługi pośrednictwa ma miejsce całość procesu zakupowego – od wyboru grup asortymentu i poszczególnych produktów, poprzez badanie oczekiwań klientów, zapewnienie efektywności dostaw oraz zapewnienie optymalizacji ilościowej i cenowej dostaw oraz logistykę dostaw, informowanie o opóźnieniach w dostawach jak i zgodności towarów z zawartymi umowami, po sporządzanie planu ułożenia produktów na półkach w sklepach, oraz do przeprowadzenia weryfikacji dostawców, a także usługi negocjowania cen z dostawcami.
Biorąc pod uwagę całokształt obowiązków pośrednika, dyrektor KIS uznał więc, że nabywana usługa jest podobna do „usług doradczych”, posiada również cechy „usług zarządzania i kontroli”, „usług reklamowych” oraz „badania rynku”. Z tego powodu podlega więc – zdaniem organu – opodatkowaniu podatkiem u źródła.
Jeżeli oznacza to zmianę stanowiska organów podatkowych w zakresie opodatkowania u źródła usług pośrednictwa, to płatnicy będą zobowiązani do pobierania podatku u źródła oraz wypełnienia pozostałych obowiązków związanych z poborem podatku.
Jeżeli płatnik uzyska certyfikat rezydencji, to taka wypłata będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak preferencja ta może dotyczyć tylko przypadków, gdy umowa międzynarodowa została zawarta z państwem rezydencji kontrahenta, a płatnik posiada certyfikat rezydencji.
Dalszy ciąg materiału pod wideo
Powiązane
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama